آیین نامه اجرایی ماده 29 قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع نحوه افزایش سنوات الزامی بیمه پردازی برای بازنشستگی) (1403/11/24)؛ متن کامل، مواد و اصلاحات | مرکز قوانین گزیتا

آیین نامه اجرایی ماده 29 قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع نحوه افزایش سنوات الزامی بیمه پردازی برای بازنشستگی) (1403/11/24)

ماده ۱-

در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

۱- قانون: قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳

۲- صندوق بازنشستگی: صندوق های بازنشستگی کشوری لشـگری، سازمان تأمین اجتماعی و سایر سازمانها و صندوق های بازنشستگی فعال در قلمرو بیمه های اجتماعی کشور

۳- بیمه پرداز: شخصی که تحت عناوین بیمه پرداز یا کسور پرداز و نظایر آن راساً مشمول مقررات هر یک از صندوق های بازنشستگی بوده و با پرداخت مبالغی به عنوان حق بیمه یا کسور بازنشستگی حق استفاده از مزایای بازنشستگی را مطابق قوانین و مقررات صندوق بازنشستگی مربوط دارد.

۴- سابقه بیمه پردازی: مدت سنوات بیمه پردازی قابل قبول (حسب مورد) برای احراز شرایط بازنشستگی مطابق با قوانین و مقررات صندوق بازنشستگی مربوط.

۵- زمان بازنشستگی: اولین تاریخ احراز شرایط بازنشستگی بیمه پرداز، مطابق قوانین و مقررات صندوق مربوط، قبل از لازم الاجرا شدن قانون.

۶- سنوات الزامی بیمه پردازی برای بازنشستگی: حداقل سابقه بیمه پردازی برای احراز شرایط بازنشستگی مطابق با قوانین و مقررات صندوق بازنشستگی مربوط.

ماده ۲-

مدت افزایش سابقه بیمه پردازی نسبت به زمان احراز شرایط بازنشستگی به شرح جدول زیر می باشد:

سابقه بیمه پردازی در تاریخ لازم الاجرا شدن این آیین نامه	مدت افزایش به سنوات بیمه پردازی به ازای هر سال تا زمان احراز شرایط بازنشستگی
بیش از ۲۸ سال تمام	–
از ۲۵ سال تا ۲۸ سال تمام	۲ ماه
از ۲۰ سال تا ۲۵ سال تمام	۳ ماه
۱۵ سال تا ۲۰ سال تمام	۴ ماه

تبصره ۱-

بیمه پردازانی که مطابق قوانین، کمتر از (۱۵) سال تمام سابقه بیمه پردازی دارند، به سنوات الزامی بیمه پردازی آنان برای بازنشستگی پنج سال اضافه می شود.

تبصره ۲-

در اجرای این ماده، سابقه بیمه پردازی کمتر از یک سال، به نسبت مورد محاسبه قرار می گیرد.

تبصره ۳-

اجرای تمام یا بخشی از این ماده در خصوص افزایش سنوات الزامی بازنشستگی، مشروط بر آن است که سن بیمه پرداز در زمان بازنشستگی برای مردان از (۶۲) سال تمام و برای زنان از (۵۵) سال تمام بیشتر نباشد. در هر حال، حداکثر سنوات الزامی بیمه پردازی بازنشستگی برای مردان (۳۵) سال و برای زنان (۳۰) سال با لحاظ تبصره های ماده (۲۹) قانون خواهد بود.

ماده ۳-

بیمه پردازان مشمول قانون کار و قانون تأمین اجتماعی در صورت تمایل و با موافقت دستگاه کارفرما میتوانند مازاد بر سنوات الزامی بیمه پردازی مذکور در ماده (۲) این آیین نامه نسبت به استمرار اشتغال و ادامه بیمه پردازی در سقف مقرر قوانین مربوط، اقدام نمایند.

ماده ۴-

شرایط بازنشستگی ایثارگران، معلولان و شاغلین مشاغل سخت و زیان آور و دستگاه هایی که مطابق قانون از شمول احکام مربوط مستثنی شده اند، مشمول قوانین خاص خود بوده و از شمول احکام این آیین نامه خارج می باشد.

ماده ۵-

ادامه اشتغال و بیمه پردازی اشخاص شاغل در دستگاه های اجرایی موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶، پس از احراز سنوات الزامی بیمه پردازی برای بازنشستگی، با رضایت بیمه شده و موافقت دستگاه ذی ربط، علاوه بر زمان های مندرج در جدول ماده (۲) این آیین نامه و تا سقف سن اشتغال مقرر در قوانین مربوط، بلامانع است.

ماده ۶-

چنانچه دستگاهها به خدمات برخی از کارکنان نیاز نداشته باشند، حسب مورد میتوانند بدون لحاظ افزایش سنوات الزامی موضوع ماده (۲) این آیین نامه و مطابق قوانین و مقررات صندوق مربوط با پیشنهاد بالاترین مقام اجرایی همان دستگاه و موافقت معاون اول رئیس جمهور نسبت به صدور احکام بازنشستگی آنان اقدام نمایند.

تبصره-

به استناد جزه (۲) ماده (۲۹) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (۲) مصوب ۱۳۹۳ بار مالی ناشی از اجرای این ماده بر عهده دستگاه ذیربط با تأیید سازمان برنامه و بودجه کشور بوده و به صندوق بازنشستگی مربوط پرداخت میگردد.

ماده ۷-

بازنشستگی بیمه پردازانی که پیش از تکمیل سنوات الزامی مقرر در ماده (۲) این آیین نامه متقاضی و حائز شرایط بازنشستگی وفق قوانین و مقررات صندوق مربوط میباشند بلامانع است حقوق بازنشستگی این افراد متناسب با سنوات مندرج در ماده مذکور (به نسبت سنوات بیمه پردازی آنها به سنوات الزامی بیمه پردازی برای بازنشستگی آنها) برقرار و پرداخت می شود.

اسناد مرتبط