شاکی:آقایان 1- سعید دکرک 2- تیپه یاوری 3- رحمان نظری. مقدمه: شکات به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته اند، هیات وزیران در تاریخ 27/12/1381 طی تصویب نامه شماره 583520/ت 25960 ه مورخ 27/12/1380 افرادی که در کارگاههای سخت و زیان آور و کارخانجات مشغول به کار می باشند و سابقه بیست سال پرداخت بیمه را دارا می باشند می توانند از مزایای بازنشستگی پیش از موعد استفاده نمایند و ما کارگران کارخانه پوست و چرم لرستان که تعداد 151 نفر می باشیم و تعداد 120 نفر از این تعداد سابقه بالای بیست و دو سال داریم و در حال حاضر که تقاضای بازنشستگی پیش از موعد را تسلیم اداره کل کار و امور اجتماعی استان لرستان دادیم و پس از مراحل تحقیقاتی و بررسی های لازم از طرف کمیته تشخیص و تطبیق کارهای سخت و زیان آور استان همگی رای گرفتیم و لذا جهت اتمام کار به تأمین اجتماعی شعبه یک استان لرستان مراجعه نمودیم و با توجه به بند (ج) تصویب نامه هیات وزیران چنانچه بیمه شده در طول خدمت 20 سال هر سال 10 روز غیبت غیر موجه یا اخراج یا انفصال خدمت را به مدت 200 روز داشته باشد می تواند بازنشسته شود و بیش از 100 روز نمی تواند مشمول بازنشستگی پیش از موعد باشد. متاسفانه سازمان تأمین اجتماعی طی بخشنامه شماره 81192/52 مورخ 9/9/1381 این تعداد غیبت را طی چندین مراحل عنوان نمود که بدین ترتیب حق و حقوق ما کارگران پایمال می شود. کلیه روزهای غیبت ما کارگران هر یک زیر 200 روز می باشد اما با توجه به بندهای بخشنامه داخلی سازمان تأمین اجتماعی کلیه کارگران این واحد متضرر می شوند و درخواست ابطال بخشنامه مورد شکایت را داریم. مدیر کل دفتر امور حقوقی و دعاوی سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 127730/7100 مورخ 4/4/1385 اعلام داشته اند، 1- در اجرای جزء 5 بند (ب) ماده واحده تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 16/12/1371 مصوب 14/7/1380 مجمع تشخیص مصلحت نظام به موجب ماده 13 آیین نامه اجرائی موضوع تصویب نامه شماره 58352/ت 596 ﻫ مورخ 27/12/1380 هیات وزیران نحوه توالی و تناوب اشتغال در کارهای سخت و زیان آور تعیین شده است. به موجب جزء (الف و ج) بند 3 ماده مذکور، استفاده از مرخصی بدون حقوق به هر منظور و تحت هر عنوان، همچنین غیبت غیر موجه بیش از 10 روز در هر سال در کارگاههای مشمول قانون کار توالی اشتغال را از بین برده و باعث تناوب اشتغال می شود. 2- این سازمان در اجرای بندهای مذکور و به منظور مساعدت به بیمه شدگان جهت برخورداری از تسهیلات قانونی مزبور طی دستور اداری شماره 81192/52 مورخ 9/9/1381 نحوه احتساب 10 روز غیبت غیر موجه در هر سال را تعریف نموده است. به این ترتیب که بجای اینکه 10 روز غیبت غیر موجه را برای هر سال در نظر بگیرد و اگر تعداد روزهای غیبت بیمه شده در یک سال از 10 روز تجاوز نمود، بیمه شده را مشمول متناوب شدن اشتغال در کارهای سخت و زیان آور نماید، 10 روز غیبت را به طور متوسط برای هر سال در نظر گرفته است، مشروط بر اینکه بیش از 5 روز مقرر در آیین نامه تجاوز نکند و در 5 سال مزبور نیز بیش از 35 روز نشود. همانطوری که ملاحظه می گردد دستور اداری فوق الذکر نه تنها محدودیتی برای بیمه شدگان جهت استفاده از تسهیلات بازنشستگی افراد شاغل در کارهای سخت و زیان آور می باشد. با توجه به مراتب فوق رد شکایت شکات مورد استدعا است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی به موجب بند 5 قسمت (ب) ماده واحده تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 6/12/1371 مصوب 14/7/1380 مجمع تشخیص مصلحت نظام «تشخیص مشاغل سخت و زیان آور و نحوه احراز توالی و تناوب اشتغال، نحوه تشخیص فرسایش جسمی و روحی و سایر موارد مطروحه در این تبصره به موجب آیین نامه ای خواهد بود که حداکثر ظرف چهارماه توسط سازمان تأمین اجتماعی و وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.» و هیات وزیران به منظور تحقق هدف مقنن به شرح بند (ط) ذیل شق 2 ماده 13 آیین نامه اجرائی قانون مزبور غیبت غیر موجه حداکثر به مدت 10 روز در سال را با رعایت شرایط مقرر در ماده مزبور موجب زوال توالی اشتغال به کارهای سخت و زیان آور ندانسته اند بنا به جهات فوق الذکر و اینکه بخشنامه معترض عنه مبین مراتب فوق الذکر است لذا مغایرتی با قانون ندارد.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی