شاکی : آقای صادق نجابت مقدمه : شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است ، نظر به اینکه اینجانب دانشجوی پزشکی دانشگاه شیراز و کارمند سازمان تأمین اجتماعی شیراز طبق تبصره 2 قانون ممنوعیت ادامه تحصیل کارگزاران درخصوص مستثنی کردن آزادگان بالای سه سال سابقه اسارت و تبصره یک آن درخصوص مأموریت تمام وقت و تبصره 3 آیین نامه اجرایی آن قانون توسط هیأت وزیران و ماده 16 قانون حمایت از آزادگان سال 1369 و بخشنامه وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی باتوجه به اینکه قریب هفت سال سابقه حضور در اسارت و جبهه را دارا می باشم لذا تقاضای دستور لغو دستور اداری شماره 57401/2 - 2 مورخ 23/12/1372 سازمان تأمین اجتماعی و اجرای تبصره یک و دو قانون ممنوعیت ادامه تحصیل کارگزاران مورخ 14/10/1372 و بند 3 آیین نامه اجرایی آن قانون توسط هیأت وزیران مورخ 12/4/1373 را دارم . لازم به ذکر است بعد از تلاش فراوان سازمان متبوع تنها با یک ترم مأموریت تمام وقت بنده موافقت کرده و فقط حق استفاده از 60 ساعت از وقت اداری را جهت ادامه تحصیل داده اند. رئیس هیأت مدیره و مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 11321/د/10 - 18/10/1373 اعلام داشته اند، با توجه به دستور اداری شماره 57407/2 - 2 مورخ 23/12/1372 و با عنایت به مفاد بند 2 دستور اداری مورد شکایت که ادامه تحصیل جانبازان بیش از 50% و رزمندگان و آزادگانی که بیش از سه سال تمام سابقه حضور در جبهه و اسارت را داشته اند براساس برنامه درسی تأیید شده حداکثر تا سقف 60 ساعت در ماه را بلامانع اعلام می دارد، مجوز مأموریت آموزشی آنان صادر می گردد. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آرا به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی به موجب تبصره 2 ماده واحده قانون ممنوعیت ادامه تحصیل کارگزاران کشور در ساعات اداری مصوب 14/10/1372 جانبازان پنجاه درصد به بالا و رزمندگان و آزادگانی که 3 سال تمام متوالیاً یا متناوباً سابقه حضور در جبهه و اسارت داشته باشند از شمول حکم مقرر در ماده واحده قانون مذکور مبنی بر ممنوعیت اشتغال یا ادامه به تحصیل کارگزاران واحدهای دولتی درساعات اداری مستثنی شده اند و چون مراد مقنن از وضع تبصره مزبور و مقررات مشابه ابراز قدردانی و حمایت از جانبازان و اسرا و رزمندگان از جهات مادی و معنوی به واسطه فداکاری های آنان در جبهه های جنگ تحمیلی و تحمل صدمات طاقت فرسای جسمی و روانی بوده است وضع مقررات دولتی متضمن ایجاد محدودیت در ارائه خدمات و امتیازات قانونی به آنان با هدف و غرض قانونگذار منافات دارد، بنابراین بند 2 دستور اداری مورخ 23/12/1372 معاون مدیرعامل در امور اداری و مالی سازمان تأمین اجتماعی که ادامه تحصیل جانبازان و رزمندگان و آزادگان شاغل در آن سازمان را حداکثر به میزان 60 ساعت در ماه مقید و محدود کرده است خلاف قانون تشخیص داده می شود و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می گردد.