شاکی: آقایان 1- اردشیر صحرائی 2- قربانعلی مهیاری و غیره. مقدمه: شکات به شرح دادخواستهای تقدیمی اعلام داشته اند، در تاریخ 1/1/1384 بازنشسته و از ابتدای سال 1384 مستمری بگیر سازمان تامین اجتماعی شده اند، به موجب ماده 96 قانون تامین اجتماعی سازمان مکلف است میزان کلیه مستمری بازنشستگی و ... در فواصل زمانی ]که[ حداکثر از سالی یکبار کمتر نباشد و با توجه به تورم موجود و هزینه زندگی با تصویب هیأت وزیران افزایش دهد و این افزایش نیز فارغ از تاثیر نسبت مدت برقراری مستمری در افزایش مذکور است. لذا سازمان تامین اجتماعی در ابتدای سال 84 میزان مستمری را 16% افزایش داده است ولی متاسفانه با نادیده گرفتن ماده فوق این میزان افزایش را در مورد اینجانبان کارگران بازنشسته اعمال نمی نمایند. بنابراین به استناد ماده فوق و ماده 41 قانون کار و اصل سوم قانون اساسی که تبعیض را رد نموده خواهان ابطال بخشنامه مذکور هستیم. مدیر کل دفتر امور حقوقی و دعاوی تامین اجتماعی در پاسخ به شکایت فوق الذکر طی نامه شماره 20542 مورخ 24/6/86 اعلام داشته اند، مصوبه مورد شکایت براساس ماده 96 قانون تامین اجتماعی به تصویب رسیده است و مقرر می نماید که از ابتدای سال 1384 کلیه مستمریهای بازنشستگی، از کار افتادگی و مجموع مستمری بازماندگان که تا پایان سال 1383 برقرار گردیده اند، به میزان 16% مستمری 83 افزایش یابند و در این راستا از آنجا که افزایش ماده 96 قانون به میزان افزایش هزینه زندگی و بر مبنای تورم موجود در کشور به صورت سالانه محاسبه می گردد، لذا حقوق و مزایای زمان اشتغال آن دسته از بیمه شدگان که در خلال یک دوره مبنای محاسبه تورم، بازنشسته می گردند، بطور طبیعی و طبق مصوبات شورای عالی کار از افزایش لازم، مربوط به سال ملاک عمل برخوردار گردیده و به تبع آن افزایش مذکور موجب افزایش در میزان مستمری آنها میگردد. شایان ذکر است که بند 15 ماده 2 قانون اجتماعی، بازنشستگی موضوع این قانون را بدین شکل تعریف نموده است، «بازنشستگی عبارت است از عدم اشتغال بیمه شده به کار به سبب رسیدن به سن بازنشستگی مقرر در این قانون» لذا تعریف بازنشستگی موضوع این قانون با موضوع اشتغال به کار متباین است و تا زمانی که کارگر به کار اشتغال دارد، زمان بازنشستگی وی فرا نرسیده است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسا و مستشاران و دادرسان علی البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی طبق ماده 96 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 سازمان تامین اجتماعی مکلف است میزان کلیه مستمریهای بازنشستگی، از کار افتادگی کلی و مجموع مستمری بازماندگان را در فواصل زمانی که حداکثر از سالی یک بار کمتر نباشد با توجه به افزایش هزینه زندگی با تصویب هیأت وزیران به همان نسبت افزایش دهد. نظر به اینکه هیأت وزیران به شرح مصوبه شماره 5284/ت 32816 مورخ 3/2/1384 نسبت به افزایش مستمری مشمولین ماده فوق الذکر که تا پایان سال 1383 برقرار شده به میزان 16% مستمری اسفند ماه 1383 اقدام و پرداخت آن را از 1/1/1384 مجاز اعلام داشته اند و بخشنامه شماره 43 مستمریها در قسمت مورد اعتراض با توجه به مقررات فوق الذکر تنظیم و انشاء شده است، بنابراین در حد مورد اعتراض مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود اختیارات سازمان تامین اجتماعی نمی باشد.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی