شاکی: آقایان 1- غلامرضا جعفری قاضی جهانی 2- هاشم هاشم پور خیابانی 3- کمال مجتهدین هریس 4- حسین اشرف قولقاسم 5- نوح علی صمدیان یوسف آباد. مقدمه: شکات به شرح دادخواستهای تقدیمی اعلام داشته اند، براساس ماده 10 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل و نوسازی صنایع کشور با تقاضای کارفرمای خود شرکت کمپرسورسازی تبریز و با حکم شعبه 2 تأمین اجتماعی تبریز بازنشسته شده و از تاریخ 1/1/84 مستمری دریافت داشته ام سازمان تأمین اجتماعی به علت اینکه تاریخ برقراری مستمری اینجانب قبل از 1/1/84 نبوده مرا مشمول افزایش مستمریها موضوع بخشنامه شماره 43 مستمریها نمی داند و با توجه به اینکه تاریخ برقراری مستمری اینجانب از 1/1/84 می باشد، مشمول افزایش مستمریهای موضوع ماده 96 قانون تأمین اجتماعی نمی شوم و حتی به علت عدم کارکرد در سال 84 مشمول افزایش دستمزد شاغلین موضوع ماده 41 قانون کار نیز نمی شوم. با استناد به بند 19 اصل سوم قانون اساسی مبنی بر رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه و نیز اصل بیستم همان قانون مبنی بر بهره مندی همه افراد ملت اعم از زن و مرد از حمایت قانون و به علت اینکه مصوبه شماره 5283/ت 32816 ﻫ مورخ 28/1/84 هیأت وزیران مورد استناد بخشنامه شماره 43 تأمین اجتماعی موجبات تبعیض و عدم برخورداری از حمایت قانون را فراهم آورده تقاضای حذف قسمتی از بند یک مصوبه مذکور را دارم. مدیر کل تأمین اجتماعی آذربایجان شرقی طی نامه شماره 08565 مورخ 29/5/85 اعلام داشته، وفق ماده 96 قانون تأمین اجتماعی مصوب 54 «سازمان تأمین اجتماعی مکلف است میزان کلیه مستمریهای بازنشستگی، از کارافتادگی کلی و مجموع مستمری بازماندگان را در فواصل زمانی که حداکثر از سالی یک بار کمتر نباشد با توجه به افزایش هزینه زندگی با تصویب هیأت وزیران به همان نسبت افزایش دهد» که در این راستا و طبق مصوبه 5283 / ت 32816 ﻫ مورخ 3/2/84 هیأت وزیران مستمری موضوع ماده مذکور در خصوص مستمری بگیرانی که تاریخ برقراری مستمری آنان قبل از 1/1/84 بوده انجام پذیرفته است با عنایت بمراتب مذکور با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی با عنایت به ماده 96 قانون تأمین اجتماعی که مقرر داشته است «سازمان مکلف است میزان کلیه مستمریهای بازنشستگی و از کار افتادگی کلی و مجموع مستمری بازماندگان را در فواصل زمانی که حداکثر از سالی یک بار کمتر نباشد با توجه به افزایش هزینه زندگی با تصویب هیأت وزیران به همان نسبت افزایش دهد.» و اینکه مفاد بند یک تصویب نامه شماره 5283/ت 32816 ﻫ مورخ 3/2/1384 هیأت وزیران، منحصراً متضمن افزایش مستمریهای برقرار شده تا پایان سال 1383 است و تسری این افزایش به اشخاصی که تا پایان سال مزبور به خدمت اشتغال داشته و از تاریخ 1/1/84 بازنشسته شده اند مجوزی ندارد. بنابراین بند یک مصوبه مزبور مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی نیست و موردی برای حذف عبارت «تا پایان سال 1384» از متن بند یک مصوبه وجود ندارد.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی