شاکی : آقای احمد صابریان - آقای غلامعلی بهجت - آقای اسماعیل بخشنده - آقای مهدی کرباسیان مقدمه : شکات طی دادخواست های تقدیمی اعلام داشته اند، به موجب ماده 77 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 مبنای محاسبه مستمری بازنشستگی عبارت است از 130 متوسط مزد یا حقوق بیمه شده ضرب در سنوات پرداخت حق بیمه مشروط بر آنکه از3530 متوسط مزد یا حقوق تجاوز ننماید و نیز به موجب تبصره ماده مذکور اصلاحی به موجب ماده واحده مصوب 16/12/1371 «متوسط مزد یا حقوق برای مستمری بازنشستگی عبارت است از مجموع مزد یا حقوق بیمه شده که براساس آن حق بیمه پرداخت گردیده ظرف آخرین دو سال پرداخت حق بیمه تقسیم بر 24» با این وجود سازمان تأمین اجتماعی برخلاف نص صریح ماده فوق و تبصره آن که مبنای تعیین مستمری بازنشستگی را آخرین دو سال پرداخت حق بیمه اعلام کرده است ، به موجب بخشنامه شماره 629 فنی مورخ 23/1/1379 ترتیب دیگری را در این خصوص تعیین نموده است . براساس بخش دوم بخشنامه موصوف «... واحدهای اجرایی در زمان استخراج و تعیین دستمزد می بایست حقوق و مزایای مبنای کسر حق بیمه را حداقل برای 5 سال قبل از تاریخ تقاضای ذینفع استخراج و کنترل نماید...» همانگونه که ملاحظه می شود این امر آشکارا برخلاف ترتیب مقرر در ماده 77 قانون تأمین اجتماعی و تبصره آن می باشد لذا بنا به مراتب مرقوم و به استناد ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری درخواست ابطال این قسمت از بخشنامه شماره 629 فنی مورخ 23/1/1379 سازمان تأمین اجتماعی را دارد. معاون حقوق و امور مجلس سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به شکایات مذکور طی نامه شماره 27556/د7100/ مورخ 7/8/1380 اعلام داشته اند، بخشنامه مورد شکایت پیشاپیش حکمی را مقرر ننموده است و به همین دلیل است که هیچگونه تعارضی با مفاد ماده 77 قانون تأمین اجتماعی و تبصره آن ندارد. از طرفی الزام سازمان به تمکین به لیست های ارسالی متضمن دستمزد غیرواقعی و تصنعی در دو سال آخر بدون بررسی به لحاظ حقوقی مردود می باشد. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام والمسلمین دری نجف آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آرا به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی مطابق ماده 77 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 مزد یا حقوق بیمه شده مبنای احتساب مستمری قرار گرفته و به صراحت تبصره ماده مذکور «متوسط مزد یا حقوق برای محاسبه مستمری بازنشستگی عبارت است از مجموع مزد یا حقوق بیمه شده که براساس آن حق بیمه پرداخت گردیده ظرف آخرین دو سال پرداخت حق بیمه تقسیم بر 24» بنابراین بخش دوم بخشنامه 629 فنی که مفهم وضع قواعد خاص در کیفیت تعیین مبانی و مآخذ حقوق مستمری به غیر از ترتیب مصرح در مقررات فوق الذکر است ، مغایر قانون و خارج از حدود اختیار قوه مجریه در وضع نظامات دولتی تشخیص می گردد و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می گردد.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی