آیین نامه اجرایی بند (ج) ماده (28) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع شمول قانون تأمین اجتماعی به کارفرمایان فاقد بیمه بازنشستگی) (1403/12/15)؛ متن کامل، مواد و اصلاحات

ماده 1-

در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می ‎روند:

2- قانون:

قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 با اصلاحات بعدی.

3- کارفرما:

شخص حقیقی یا حقوقی موضوع بند (4) ماده (2) قانون.

کارفرمایان حقیقی دارای مجوز کسب و کار از مراجع قانونی ذی ربط یا نمایندگان قانونی اشخاص حقوقی غیردولتی، مشروط به عدم پوشش بیمه بازنشستگی در سایر صندوق های بیمه و بازنشستگی و همچنین عدم پوشش هرگونه بیمه تأمین اجتماعی در نزد سازمان، می توانند به ترتیب مقرر در ماده (28) قانون و مفاد این آیین نامه در زمره مشمولان قانون قرار گیرند.

تبصره 1-

نحوه شناسایی و احراز سمت اشخاص در موارد فوق، براساس اسناد و مدارک ثبتی و یا تصمیمات مراجع قانونی ذی ربط در زمان انعقاد قرارداد بیمه پردازی می باشد.

تبصره 2-

چنانچه مدیران عامل و اعضای موظف هیئت مدیره اشخاص حقوقی غیردولتی، حقوق یا مزد دریافت می نمایند به نحوی که مطابق قانون کار و یا سایر قوانین و مقررات استخدامی، مشمول بیمه پردازی اجباری در نزد سازمان یا سایر صندوق های بازنشستگی باشند، از شمول این آیین نامه خارج می باشند و کارفرمای ذی ربط مکلف است درخصوص مشمولین تأمین اجتماعی، حق ‏بیمه آنان را مطابق ماده (39) قانون پرداخت نماید.

ماده 3-

افراد مشمول این آیین نامه همزمان نمی توانند به صورت اختیاری از دو یا چند کارگاه اقدام به پرداخت حق بیمه به سازمان نمایند.

ماده 4-

حق بیمه مشمولین این آیین نامه به ترتیب مقرر در ماده (28) قانون است.

ماده 5-

مبنای کسر حق بیمه ماهانه بیمه شده، بین حداقل و حداکثر دستمزد قانونی زمان پرداخت خواهد بود و از ابتدای هر سال به میزان درصدی که طبق مصوبات شورای عالی کار به سطوح دستمزد شاغلان اضافه می شود، افزایش می یابد. در هر حال، مبنای پرداخت حق بیمه نباید از حداقل دستمزد و مزایای مشمول کسور کمتر از حداکثر دستمزد مبنای کسر حق بیمه بیشتر باشد.

تبصره 1-

مبنای پرداخت حق بیمه ماهانه بیمه شده برای کسانی که بیش از ده سال سابقه پرداخت حق بیمه دارند عبارت از میانگین مبنای حق بیمه پرداختی در آخرین دوازده ماه قبل از تاریخ ثبت تقاضا است، مشروط بر این که مبلغ مذکور کمتر از حداقل دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه زمان پرداخت نباشد.

تبصره 2-

مبنای پرداخت حق بیمه ماهانه بیمه شده ای که کمتر از ده سال سابقه حق بیمه دارد به انتخاب متقاضی بین حداقل و حداکثر دستمزد مبنای کسر حق بیمه خواهد بود.

تبصره 3-

دستمزد ماهیانه مبنای کسر حق بیمه بیمه شده در کارگاه های دارای دستمزد مقطوع موضوع ماده (35) قانون از بیشترین دستمزد مقطوع کارگاه کمتر نخواهد بود.

ماده 6-

حداکثر سن پذیرش مشمولین این آیین‏نامه، (50) سال تمام در زمان ثبت تقاضا می باشد. در صورتی که سن متقاضی در زمان ثبت تقاضا بیشتر از سن مذکور باشد، پذیرش درخواست وی منوط به داشتن سابقه پرداخت حق بیمه در سازمان، حداقل معادل مدت مازاد شرط سنی می باشد.

تبصره -

چنانچه متقاضی دارای حداقل (10) سال تمام سابقه پرداخت حق بیمه به سازمان باشد، از اعمال شرط سنی مذکور معاف است.

ماده 7-

مشمولین این آیین نامه پس از انعقاد قرارداد با سازمان، با ارسال فهرست و پرداخت حق بیمه به عنوان کارفرما یا نماینده قانونی کارفرما (حسب مورد) و به ترتیب مقرر در قانون و یا واریز حق بیمه به روش مندرج در قرارداد، از تعهدات قانونی سازمان شامل بازنشستگی، ازکارافتادگی کلی، فوت و خدمات درمانی برخوردار می شوند.

تبصره 1-

بیمه شده مکلف است ظرف مدت تعیین شده در معرفی نامه سازمان، نسبت به ارائه نظر کمیسیون پزشکی سازمان اقدام نماید.

تبصره 2-

چنانچه متقاضی طبق نظر کمیسیون پزشکی سازمان، قبل از درخواست موضوع این آیین نامه به دلیل بیماری یا نقص عضو، ازکارافتاده‎ کلی تشخیص داده شود، نمی تواند به دلایل مذکور از حمایت های مربوط به ازکارافتادگی‎ کلی بهره مند شود، مگر در مواردی که در دوران بیمه پردازی به دلیل بیماری یا حادثه دیگری از کارافتاده کلی گردد.

ماده 8-

چنانچه کارفرما در دوران بیمه پردازی، فاقد کارگر یا نیروی مشمول پرداخت حق بیمه اجباری به سازمان گردد و همچنین در صورت تغییر محل کارگاه، تعطیلی یا تعلیق فعالیت کارگاه، حذف شماره (کد) کارگاه، انحلال یا ورشکستگی کارفرما و یا وقوع سایر حالت های مشابه، افراد مشمول این آیین نامه همچنان می توانند نسبت به واریز حق بیمه و استمرار قرارداد و پوشش بیمه ای خود اقدام نمایند.

تبصره -

در مورد نمایندگان قانونی اشخاص حقوقی غیردولتی، وقوع حالت های استعفا، برکناری و یا خاتمه خدمت به هر دلیل، مانع از ادامه بیمه پردازی به طریق مقرر در این آیین نامه نمی باشد.

ماده 9-

اولین حق بیمه باید هم زمان با انعقاد قرارداد پرداخت شود و پس از آن، مهلت پرداخت حق بیمه مطابق ماده (39) قانون می باشد. بیمه شده از تاریخ انعقاد قرارداد، مشمول حمایت های قانون و این آیین نامه قرار می گیرد.

ماده 10-

استمرار پوشش بیمه ای مشمولین این آیین‏نامه با پرداخت حق بیمه، مطابق قانون خواهد بود. در صورت عدم پرداخت حق بیمه در موعد قانونی مقرر، ایامی که حق بیمه آن به سازمان پرداخت نشده است، جزو سابقه بیمه پردازی محسوب نمی شود.

تبصره -

چنانچه وقفه بیمه پردازی بیش از مدت سه ماه از تاریخ آخرین روز پرداخت حق بیمه باشد، استمرار بیمه پردازی، مستلزم وجود شرایط متقاضی براساس مقررات این آیین نامه و انعقاد قرارداد جدید می باشد.

ماده 11-

وزارت امور اقتصادی و دارایی، وزارت صنعت، معدن و تجارت، اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، اتاق تعاون ایران، اتاق اصناف ایران، سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و سایر مراجع قانونی ثبت شرکت ها و اشخاص حقوقی و همچنین سازمان (حسب وظایف قانونی) مکلفند به منظور فراگیری پوشش بیمه ‏ای کارفرمایان، زیرساخت های لازم جهت تبادل اطلاعات برخط را با رعایت قانون مدیریت داده ها و اطلاعات ملی مصوب 1401 درخصوص صدور مجوزهای کسب و کار، ثبت اشخاص حقوقی و تغییرات سمت مدیران و ارکان قانونی آنها و بیمه پردازی را ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ این آیین نامه فراهم نمایند و گزارش اجرای آن را ظرف یک سال به کمیسیون مدیریت و سرمایه انسانی دولت ارائه نمایند.

آیین نامه اجرایی بند (ج) ماده (28) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع شمول قانون تأمین اجتماعی به کارفرمایان فاقد بیمه بازنشستگی) (1403/12/15)