تأمین اجتماعی

ماده 5- از آیین نامه اجرایی بند (ج) ماده (28) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع شمول قانون تأمین اجتماعی به کارفرمایان فاقد بیمه بازنشستگی) (1403/12/15)

مبنای کسر حق بیمه ماهانه بیمه شده، بین حداقل و حداکثر دستمزد قانونی زمان پرداخت خواهد بود و از ابتدای هر سال به میزان درصدی که طبق مصوبات شورای عالی کار به سطوح دستمزد شاغلان اضافه می شود، افزایش می یابد. در هر حال، مبنای پرداخت حق بیمه نباید از حداقل دستمزد و مزایای مشمول کسور کمتر از حداکثر دستمزد مبنای کسر حق بیمه بیشتر باشد.

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

تبصره 1-

مبنای پرداخت حق بیمه ماهانه بیمه شده برای کسانی که بیش از ده سال سابقه پرداخت حق بیمه دارند عبارت از میانگین مبنای حق بیمه پرداختی در آخرین دوازده ماه قبل از تاریخ ثبت تقاضا است، مشروط بر این که مبلغ مذکور کمتر از حداقل دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه زمان پرداخت نباشد.

تبصره 2-

مبنای پرداخت حق بیمه ماهانه بیمه شده ای که کمتر از ده سال سابقه حق بیمه دارد به انتخاب متقاضی بین حداقل و حداکثر دستمزد مبنای کسر حق بیمه خواهد بود.

تبصره 3-

دستمزد ماهیانه مبنای کسر حق بیمه بیمه شده در کارگاه های دارای دستمزد مقطوع موضوع ماده (35) قانون از بیشترین دستمزد مقطوع کارگاه کمتر نخواهد بود.

مشخصات نسخه چاپی