عبارات و اصطلاحات این قانون در معانی مشروحه زیر
به کار می رود:
1- طرح (پروژه): عبارت است از مجموعه فعالیت های هدفدار (طراحی- مهندسی،
تولید، تدارکات، اجراء و یا راه اندازی) که منجر به تولید یا
احداث یک واحد جدید، توسعه و اصلاح واحد موجود و یا خرید محصولات مبتنی بر سفارش طراحی
- ساخت شود.
2- ارجاع کار: عبارت است از انجام دادن و یا واگذاری مسؤولیت انجام فعالیت های
مختلف طرح (پروژه) به صورت کامل و یا بخشی از یک طرح (پروژه)
3- دستگاه مرکزی: واحد مرکزی دستگاه ها که طبق مقررات وظیفه راهبری
واحدهای تابعه را بر عهده دارند.
4- پیمانکار: هر
شخص حقیقی یا حقوقی که طی قرارداد به آن ارجاع کار می شود.
5- پیمانکار طراحی و ساخت: به پیمانکاری اطلاق می شود
که مسؤولیت انجام خدمات طراحی تفصیلی و اجرائی، طراحی مهندسی یا مهندسی فرآیند، تولید،
تهیه و تأمین کالا و تجهیزات، عملیات اجرائی و نصب و راه اندازی
و مدیریت انجام این فعالیت ها در یک طرح (پروژه) را بر
عهده دارد.
6- کالا: محصولی
که فرآیند مصرف آن از فرآیند تولیدش قابل تفکیک است و مالکیت آن می تواند
از یک شخص به شخص دیگری منتقل شود.
7- خدمت: محصولی
که فرآیند مصرف آن از فرآیند تولید یا ایجاد آن قابل تفکیک نباشد، شامل انواع تغییرات
سفارشی و خاص که به درخواست مشتری در وضعیت، شکل، موقعیت و مکان اشیاء یا اشخاص صورت
پذیرد و شامل انواع خدمات مشاوره، آموزشی و درمانی یا انواع پیمانکاری از جمله پیمانکاری
احداث، پیمانکاری ترابری، پیمانکاری تعمیر، نگهداری یا بهره برداری
می شود.
8- محصول داخلی: عبارت از کالای تولید شده یا خدمتی که با طراحی متخصصان ایرانی یا به طریق
مهندسی معکوس یا انتقال دانش فنی و فناوری آن به منظور
ایجاد ارزش افزوده در داخل کشور انجام می شود.
9- عمق ساخت داخل: میزان سهم عوامل تولید و نهاده های به کار رفته
در فرآیند ساخت محصول داخلی که در قلمرو جغرافیایی کشور ایجاد شده باشد.
10- مشارکت ایرانی- خارجی: شرکت متشکل از اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی و خارجی و یا گروه
اقتصادی که با منافع مشترک (کنسرسیوم) از این اشخاص بر اساس قرارداد قانونی معتبر برای
انجام طرح (پروژه) مشخص، تشکیل شده است.
11- تأمین مالی مقید: تأمین مالی طرح ها (پروژه ها)
در داخل کشور مشروط به ارجاع کار توسط کارفرما به پیمانکار ایرانی یا مشارکت ایرانی
- خارجی به گونه ای که سهم شرکت ایرانی
حداقل پنجاه و یک
درصد (51 درصد) باشد.
12- تأسیسات عمومی: تأسیساتی که در مصارف عمومی نظیر ساختمان اداری، محوطه سازی
و یا قسمت های غیرصنعتی طرح (پروژه) مورد استفاده قرار می گیرد.
13- استاندارد غیرمتعارف: استانداردهایی که مطابق قانون تقویت و توسعه نظام استاندارد
مصوب 4/9/1396 در تقسیم بندی استانداردهای ملی، منطقه ای و
بین المللی قرار نداشته باشند.
14- اتاق ها: اتاق
بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی که در این قانون مختصراً «اتاق ایران» نامیده می شود،
«اتاق تعاون» و «اتاق اصناف» که هر سه به موجب
قوانین مربوطه تشکیل شده اند.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی