شاکی:آقای غلامرضا ایمان نژاد مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است 1- به علت انحلال بنیاد مهاجرین سابق لرستان ارتباط کاری اینجانب بعد از 7 سال قطع می گردد. 2- متاسفانه سازمان تأمین اجتماعی بدون مداقه و تدقیق و درنظرگرفتن وضع معیشتی کارکنان نامه شماره 73282/5601 مورخ 10/8/1382 سازمان تأمین اجتماعی صادر می نماید. به موجب صدر نامه فوق الاشاره لیست تفکیکی استانها را فاقد وجاهت قانونی می دانند. این تصمیمات در عمل با مقررات قانونی تعارض داشته و موجب بروز مشکلات زیادی برای کارکنان و خانواده آنها و دیگر ادارات دولتی را فراهم نموده است. صورتجلسه باید در چارچوب محدوده قانون به تصویب برسد. علیهذا نظر به مراتب یاد شده در اجرای اصل 170 قانون اساسی ابطال صورتجلسه موخ 26/5/1382 اداره کل درآمد حق بیمه سازمان تأمین اجتماعی که مستند صدور نامه شماره 73282/5601 مورخ 10/8/1382 می باشد را تقاضا دارد. مدیر کل دفتر امور حقوقی و دعاوی سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 29267/7100 مورخ 24/7/1385 اعلام داشته اند 1- طبق ماده 7 قانون تأمین اجتماعی افراد شاغل در فعالیت های که تا تاریخ تصویب این قانون مشمول بیمه های اجتماعی نشده اند به تدریج و با توجه به امکانات سازمان تأمین اجتماعی در شمول این قانون قرار می گیرند 2- براساس ماده قانونی کارکنان بنیاد مهاجرین جنگ تحمیلی از تاریخ 1/3/1367 مشمول مقررات تأمین اجتماعی قرار گرفته اند 3- معهذا به منظور مساعدت به این کارکنان طی توافقی که فی مابین این سازمان و بنیاد مذکور در سال 1371 منعقد گردید مقرر شد که سوابق مربوط به قبل از تاریخ شمول کارکنان مزبور نیز براساس لیست اعلامی از سوی بنیاد و با وصول حق بیمه مربوطه پذیرفته گردد و برهمین اساس اقدام و کلیه کسانی که لیست اسامی آنان به سازمان اعلام و حقی بیمه متعلقه آنها پرداخت شد در شمول این قانون قرار گرفتند. 4- از آنجا که علیرغم موافقنامه مزبور لیست اسامی بعضی از کارکنان از سوی ستاد مزبور اعلام نگریده و حق بیمه آنان پرداخت نشده بود طی توافقنامه مورخ 26/5/1383 منعقده فی مابین این سازمان و ستاد بازسازی مناطق جنگ زده کشور که طی مصوبه شماره 69567/1100 مورخ 27/7/1382 مورد موافقت هیات مدیر سازمان نیز قرار گرفت، مقرر گردید لیست کلیه افرادی که بر مبنای توافقنامه سال 1371 حق بیمه آنان پرداخت نشده است به سازمان اعلام و این سازمان نیز حق بیمه مربوط را محاسبه و ستاد مزبور آن را پرداخت نماید و متعاقباً این دسته از افراد نیز در شمول مقررات تأمین اجتماعی قرار گیرند. که متاسفانه ستاد مزبور تاکنون به توافقنامه فی مابین عمل نکرده و از ارسال لیست این دسته از کارکنان خودداری کرده است و در نتیجه امکان اقدام سازمان برای اجرای توافقنامه فراهم نشده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی با عنایت به مندرجات لایحه جوابیه سازمان تأمین اجتماعی و مفاد صورتجلسه مورد اعتراض که به تایید هیات مدیره سازمان رسیده و به موقع اجراء گذاشته شده و به موجب آن ستاد بازسازی و نوسازی مناطق جنگ زده کشور تمایل خود را برای پرداخت حق بیمه کارکنان شاغل از سال 1360 تا 1/3/1367 به منظور برخورداری آنان از مزایای قانونی مقرر در توافق طرفین اعلام داشته و سازمان تأمین اجتماعی نیز در قبال انجام تعهد ستاد مذکور آمادگی خود را برای ارائه خدمات قانونی مورد نظر عنوان نموده است، بنابراین صورتجلسه مورد اعتراض نافی حق قانونی مکتسب افراد و مغایر قانون نیست و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی نمی باشد و موردی برای ابطال آن وجود ندارد.