شاکی : خانم صفا رضایی حسن آبادی مقدمه : شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است ، همسر مرحوم اینجانب سالها در پیمانکاری به عنوان راننده کمکی مشغول به فعالیت بوده و در این مدت کلیه پرداختی حق بیمه و سوابق متوفی به اداره کل تأمین اجتماعی ارسال گردیده به استثنای دو ماه و 19 روز که در این مدت متوفی مشغول به کار بوده و بیمه وی نیز توسط پیمانکار کسر گردیده ولی به اداره تأمین اجتماعی ارسال نشده است ، عدم ارسال حق بیمه متوفی طبق ماده 39 قانون تأمین اجتماعی قصور از طرف پیمانکار بوده و اداره تأمین اجتماعی نیز حسب ماده 40 قانون فوق الذکر در این خصوص کوتاهی نموده است . مدیرکل درآمد سازمان تأمین اجتماعی به استناد بند دوم دستور اداری شماره 11404 مورخ 5/2/1379 به علت عدم ارسال حق بیمه متوفی توسط پیمانکار از برقراری مستمری و سایر حقوق دیگر خودداری کرده اند که در این خصوص درخواست رسیدگی و ابطال بند دوم دستور اداری مذکور را دارم . معاون حقوقی و امور مجلس سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 15107/7100 مورخ 14/5/1381 اعلام داشته اند، همانگونه که ماده 39 قانون تأمین اجتماعی مقرر می دارد، موعد پرداخت حق بیمه حداکثر تا پایان روز ماه بعد می باشد. عدم ارائه لیست ظرف مهلت مقرر قانونی خود اماره ای است قوی بر عدم اشتغال فردی در یک کارگاه و اثبات خلاف آن بر عهده مدعی مستقر می گردد. همانگونه که از مجموع مقررات تأمین اجتماعی پیداست طرق احراز رابطه کارگری یا اشتغال فردی در دوره زمانی مشخص برای سازمان تأمین اجتماعی محصور و محدود می باشد به اولاً ارائه لیست از سوی کارفرما ثانیاً بازرسی ادواری یا موردی بازرسان و ثالثاً حسابرسی های به عمل آمده توسط آن . لذا با انقضای موعد مقرر در ماده 39 و استقرار فرض عدم اشتغال در دوره مشخص چنانچه مدعی نتواند خلاف اماره مذکور را به اثبات برساند گریزی جز حکم به فقدان اشتغال و منتفی بودن سابقه اشتغال نمی باشد، لذا ادعای مغایرت قانونی بند دوم از این حیث مخدوش و قابل رد می باشد. در رابطه با قسمت (ب ) بند دوم یعنی تأکید بر لزوم رعایت مهلت مقرر در ماده 39 اشعار می دارد، اولاً دستور اداری متضمن حکم جدیدی نفیاً یا اثباتاً نبوده فلذا ادعای مغایرت مخدوش می باشد. ثانیاً تأکید بر حکم مقرر در ماده قانونی به لحاظ اصولی و منطقی نمی تواند حکم جدیدالوضع یا خارج از حدود اختیارات سازمانی تلقی و تعبیر شود. با عنایت به مجموع مراتب استدعای رسیدگی و حکم به رد شکایت را دارد. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام والمسلمین دری نجف آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آرا به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی هر چند به صراحت ماده 39 قانون تأمین اجتماعی مصوب تیرماه 1354 کارفرما مکلف است صورت مزد یا حقوق بیمه شدگان را طبق مقررات آیین نامه مربوط به سازمان تأمین اجتماعی تسلیم کند و حق بیمه مربوط به هر ماه را حداکثر تا آخرین روز ماه بعد بپردازد لیکن از دریافت لیست های معوقه با عنایت به تکالیف قانونی سازمان تأمین اجتماعی در باب بررسی لیست های مذکور و تحقیق پیرامون صحت یا سقم مندرجات و در نتیجه قبول یا رد آنها موافق احکام قانون تأمین اجتماعی در این امور نیست . بنابراین بند 2 مصوبه شماره 11404/52 مورخ 5/2/1379 متضمن وضع قاعده آمره مشعر بر عدم دریافت لیست های معوقه خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات معاون فنی و درآمد سازمان تأمین اجتماعی در وضع مقررات دولتی تشخیص داده می شود به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می گردد.