شاکی : آقای سیداصغر موسوی مقدمه : شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است ، در بخشنامه های مورد شکایت ، سازمان تأمین اجتماعی مقرر داشته ، هرگاه اضافه کاری بیش از دو ماه در سال پرداخت شود جزو مزایای مستمر محسوب شده و باید حق بیمه از آن کسر گردد. با عنایت به مراتب ابطال بخشنامه های 382 مورخ 29/8/1355 و 386 مورخ 5/10/1355 که در واقع وضع مقررات جدید است را دارد. معاون حقوقی و امور مجلس سازمان تأمین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 39107/7100 مورخ 13/11/1380 اعلام داشته اند. 1ـ شکایت مربوط به موضوع کسر حق بیمه از مبالغ اضافه کاری در قالب اعتراض به بخشنامه های 382 و 386 شکایت جدیدی نبوده و بلکه قبلاً تحت عنوان اعتراض به بخشنامه شماره 5 جدید درآمد توسط سازمان اتکا مطرح گردیده و هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز طی دادنامه 93 مورخ 14/8/1373 در پرونده کلاسه 72/228 موضوع را مغایر قانون تشخیص نداده است . 2ـ از آنجایی که پرداخت اضافه کار پس از ارجاع کار اضافی توسط کارفرما و انجام آن توسط کارگر از جمله اختیارات کارفرما نبوده و بلکه به صورت حقوق جلوه گر می شود نه مزایا و اساساً همانگونه که از عنوان اضافه کار نیز پیداست ، پرداخت فوق العاده مذکور در مقابل و به ازاء انجام کار بیشتر می باشد و به عنوان مزایای تبعی انجام کار تلقی نمی شود و از حیث ماهیتی فرقی میان کار عادی و موظف کارگر با کار اضافی وجود ندارد و تنها اختلاف آن دو از حیث زمان انجام و میزان پرداختی می باشد. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام والمسلمین دری نجف آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آرا به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی موضوع اعتراض به کسر حق بیمه از فوق العاده اضافه کار ساعتی در اجرای قانون تأمین اجتماعی قبلاً مورد رسیدگی قرار گرفته و به شرح دادنامه شماره 93 مورخ 14/8/1373 هیأت عمومی دیوان مفاد بخشنامه شماره 5 جدید درآمد در این خصوص مغایر قانون شناخته نشده است . بنابراین موردی برای رسیدگی و امعان نظر مجدد در این زمینه وجود ندارد و شکایت شاکی مشمول مدلول دادنامه فوق الذکر است .
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی