شاکی : آقای محمدحسین احمدزاده و جمشید صالحی منش مقدمه : شکات به شرح دادخواست های تقدیمی به دیوان ، خلاصتاً اعلام داشته اند: با توجه به تبصره 3 قانون نقل و انتقال حق بیمه یا بازنشستگی که مقرر می دارد درخصوص آن دسته از مشمولین تأمین اجتماعی و صندوق های مشابه که سهم بازنشستگی آن به مأخذ مذکور در ماده واحده از سایر صندوق های بازنشستگی دریافت گردیده است ، با اخذ مابه التفاوت سهم بازنشستگی براساس قوانین و مقررات مربوط از مستخدم سنوات خدمت آنان ، محاسبه خواهد شد. میزان و نحوه اخذ سهم بازنشستگی مذکور در این تبصره براساس آیین نامه هایی خواهد بود که به تصویب هیأت وزیران می رسد. حال با توجه به مفاد آیین نامه تبصره 2 به ویژه ماده 9 آن که صرفاً سوابق خدمت دولتی کارکنان که حق بیمه با کسور بازنشستگی و وظیفه قابل احتساب می باشد. علیرغم شمول عامیت قانون هیأت محترم دولت خارج از اختیارات خود مبادرت به تهیه و تصویب آیین نامه نموده اند. لذا تقاضای حکم بر ابطال تصویبنامه و آیین نامه مذکور، که برخلاف اصل یکصد و سی و هشت قانون اساسی است را دارد. با تبادل لایحه با اداره کل حقوقی نخست وزیری ، اداره مذکور، نظر هیأت عمومی دیوان را به پاسخ های سازمان امور اداری و استخدامی کشور، جلب نموده که طی آن اعلام داشته است با توجه به مفاد تبصره 2 ماده واحده قانون نقل و انتقال حق بیمه یا بازنشستگی به سنوات خدمت قابل قبول دولتی مستخدم اشاره شده ، مفاد ماده 9 آیین نامه مغایر با مقررات قانون مزبور نمی باشد. پرونده با کیفیت فوق ، درجلسه مورخ 11/2/1368 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ، به تاریخ فوق به ریاست حجة الاسلام حاج شیخ محمدعلی فیض و با حضور رؤسای شعب مطرح و پس از بحث و بررسی و امعان نظر به کلمات آیین نامه مورد شکایت با اکثریت آراء به شرح ذیل مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی مفاد آیین نامه تبصره 3 ماده واحده قانون نقل و انتقال حق بیمه یا بازنشستگی مصوب 27/3/1365 مجلس شورای اسلامی ، مخالف قانون تشخیص نگردید.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی