شاکی: آقای ستار محمدی. گردش کار: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، به استناد تبصره 2 الحاقی به ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1380 کارگرانی که 20 سال متوالی یا 25 سال متناوب سابقه اشتغال در کارهای سخت و زیان آور داشته باشند، میتوانند پس از تایید کمیتههای استانی به بازنشستگی پیش از موعد نائل گردند. این روال قانونی برای کلیه مشمولین قانون کار و تأمین اجتماعی اعم از اینکه در کارگاههای خصوصی یا دولتی اشتغال داشته و یا مستخدم شرکتهای دولتی باشند، ادامه یافته است. اخیراً سازمان تأمین اجتماعی به موجب بند (الف) بخشنامه 49 مستمریها متاثر از تبصره ماده یک مصوبه 26/12/85 آییننامه اجرایی بند 5 جزء (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 1371- 1380 مشمولین قانون کار در کارهای سخت و زیان آور را که در شرکتها و موسسات دولتی اشتغال دارند، از شمول ماده 76 مرقوم خارج دانسته و قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی معلولین عادی و شاغلین مشاغل سخت و زیان آور مصوب 1367 را درباره آنها معتبر دانسته است. بنابه مراتب ابطال بند (الف) بخشنامه 49 مستمریهای سازمان تأمین اجتماعی و تبصره بند (ب) ماده یک مصوبه مورخ 26/12/1385 هیأت وزیران را تقاضا دارد. متعاقباً شاکی به موجب لایحه تقدیمی که به شماره 2079/711/د41 مورخ 21/9/1388 ثبت دفتر هیأت عمومی دیوان عدالت اداری شده است شکایت خود را علیه معاونت امور مجلس و حقوقی ریاست جمهوری استرداد نموده است. سرپرست دفتر امور حقوقی ودعاوی سازمان تأمین اجتماعی به موجب لایحه جوابیه شماره 18308 مورخ 28/6/1388 طی شرح مبسوطی متذکر گردیده بخشنامه معترضعنه براساس منطوق تبصره بند (ب) مـاده یک مصوبه مـورخ 26/12/1385 هیأت وزیران تنظیم شده است و تقاضای رد شکایت مطروحه را نموده است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بـررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتی مبادرت بـه صدور رأی مینماید. رأی هیأت عمومی اولاً، در مورد اعتراض و خواسته شاکی به ابطال تبصره بند (ب) ماده یک مصوبه مورخ 26/12/1385 هیأت وزیران نظر به اینکه شاکی شکایت مطروحه در این مورد را مسترد نموده است، در حال حاضر موجبی برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم نسبت به این قسمت از شکایت در محدوده و قلمرو بند یک ماده 19 قانون دیوان عدالت اداری وجود ندارد، لذا مورد مذکور سالبه به انتفاء موضوع تلقی میگردد. ثانیاً، با توجه به ماده واحده قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی ایران و جنگ تحمیلی و معلولین عادی و شاغلین مشاغل سخت و زیان آور مصوب 1367 که کلیه وزارتخانهها، شرکتها، موسسات دولتی، شهرداریها، بانکها و موسسات و شرکتها و سازمانهائی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است، مجاز گردیدهاند، شاغلین مصرحه در ماده واحده مذکور را «به جز کارگران مشمول قانون کار» در صورت وجود شرایط مقرره به شرط داشتن حداقل بیست سال تمام سابقه خدمت براساس درخواست کتبی آنان با افزودن سنوات ارفاقی از لحاظ احتساب حقوق بازنشستگی، بازنشسته نمایند و با عنایت به اینکه به موجب ماده واحده قانون اصلاح قانون فوق الاشاره مصوب 1383 و به صراحت بند یک ماده واحده قانون اخیرالذکر عبارت «به جز کارگران مشمول قانون کار» از متن ماده واحده مصوب 1367 مارالذکر حذف گردیده است و اینکه بند (الف) بخشنامه 49 مستمریهای سازمان تأمین اجتماعی که شاکی درخواست ابطال آن را نموده است در راستای ماده واحده فوقالذکر صادر گردیده است، لذا مغایرتی با قانون نداشته و خارج از حدود اختیار نیز نبوده و موجبی برای ابطال آن نمیباشد.