آیین نامه هیأتهای تشخیص مطالبات (1373/05/24)؛ متن کامل، مواد و اصلاحات | مرکز قوانین گزیتا

آیین نامه هیأتهای تشخیص مطالبات (1373/05/24)

ماده ۱-

نحوه تسلیم اعتراض کارفرمایان به میزان حق بیمه و متفرعات آن جهت رسیدگی در هیأت بدوی به شرح زیر خواهد بود:

۱-

پس از ابلاغ مورد مطالبه به کارفرما از سوی سازمان، در صورتی که کارفرما به میزان آن معترض باشد می تواند ظرف سی روز از تاریخ ابلاغ مورد مطالبه، اعتراض خود را در فرم اعتراض به میزان حق بیمه (فرم شماره یک ضمیمه) درج و مبلغ ۶۰۰۰ ریال بابت هزینه رسیدگی به واحد اجرایی پرداخت و رسید آن را همراه با فرم تکمیل شده، به شعبه یا نمایندگی ذیربط تسلیم نماید. (پرداخت هزینه رسیدگی به موجب بخشنامه ۱/۹ جدید درآمد منتفی گردیده است.)

تبصره

- کارفرما می تواند اعتراض خود را به وسیله تلگراف یا پست سفارشی دو قبضه به واحد مربوطه سازمان ارسال دارد. در این صورت تاریخ قبض پستی یا تاریخ قبض مخابره تلگراف، تاریخ اعتراض به مورد مطالبه سازمان محسوب می شود.

۲-

شعب و نمایندگیهای سازمان مکلفند اعتراض مندرج در فرم را در دفتر نامه های وارده ثبت نموده و ضمن تعیین وقت رسیدگی در ذیل فرم شماره ۱، یک نسخه از آن را به کارفرما ابلاغ نمایند. حضور کارفرما، وکیل یا نماینده وی در جلسه رسیدگی بلامانع است. در صورتی که کارفرما کلاً یا جزئاً ذی حق تشخیص داده شود حقالزحمه رسیدگی به حساب پرداخت حق بیمه وی منظور و یا مسترد خواهد شد. (پرداخت هزینه رسیدگی به موجب بخشنامه ۱/۹ جدید درآمد منتفی گردیده است.)

-

در اجرای ماده ۴۵ قانون تأمین اجتماعی مصوب تیر ماه ۱۳۵۴ نحوه تسلیم اعتراض و درخواست تجدیدنظر و ترتیب رسیدگی و صدور رأی و ابلاغ و تشکیل جلسات هیأتهای بدوی و تجدیدنظر تشخیص مطالبات موضوع مواد ۴۲ و ۴۳ و ۴۴ قانون مذکور به شرح مواد این آیین نامه خواهد بود.

ماده ۲-

کلیه مراحل موضوع این آیین نامه درخصوص تکالیف و اختیارات کارفرما می تواند توسط وکیل یا نماینده او صورت گیرد مشروط بر این که این حق در وکالت نامه یا برگ نمایندگی تصریح شده باشد. به هر حال رسیدگی به پرونده توسط هیأتها موکول به احراز هویت کارفرما یا وکیل یا نماینده او خواهد بود.

ماده ۳-

ترکیب هیأتهای بدوی و تجدیدنظر تشخیص مطالبات مطابق مواد ۴۳ و ۴۴ قانون تأمین اجتماعی خواهد بود. مدت نمایندگی هر یک از اعضا سه سال و معرفی مجدد آنان بلامانع می باشد. دبیر هیأتها را سازمان رأساً تعیین می نماید.

ماده ۴-

تعداد جلسات هیأتهای بدوی و تجدیدنظر توسط رئیس هیأت مدیره و مدیر عامل تعیین خواهد شد.

ماده ۵-

نحوه تشکیلات جلسات هیأتها و ترتیب رسیدگی و صدور رأی به شرح زیر خواهد بود.

۱-

جلسات هیأتهای بدوی با حضور حداقل ۳ نفر و هیأتهای تجدیدنظر با حضور حداقل ۴ نفر از اعضاء رسمیت مییابد. سازمان مکلف است زمان تشکیل جلسات را به اطلاع کلیه اعضا برساند.

۲-

هر یک از اعضا در صورت عدم امکان حضور در جلسه باید مراتب را در رابطه با هیأتهای بدوی به شعبه یا نمایندگیها و در رابطه با هیأتهای تجدیدنظر به دبیر هیأت مربوطه به نحوی اطلاع دهند که امکان حضور جانشین در جلسه هیأت میسر باشد.

۳-

در صورت عدم حضور هر یک از اعضای اصلی جلسات با شرکت عضو جانشین تشکیل خواهد شد.

۴-

در صورتی که هر یک از اعضای هیأتها سه جلسه متوالی یا شش جلسه متناوب در سال بدون عذر موجه از حضور در جلسات هیأتها خودداری نماید سازمان تقاضای جانشین او را از مراجع مربوطه خواهد نمود.

ماده ۶-

گردش کار پرونده ها برای طرح در هیأتها به شرح زیر می باشد:

۱-

کارفرما می تواند تا قبل از طرح پرونده در هیأتها، مدارک و اسناد خود را به واحد اجرایی ذیربط جهت ضبط در پرونده تسلیم نماید.

۲-

اعتراضات وارده به ترتیب تاریخ ثبت آنها در دفتر هیأت رسیدگی و در صورت ضرورت تسریع در تعیین تکلیف، حسب تشخیص سازمان، پرونده مورد نظر خارج از نوبت رسیدگی خواهد شد.

ماده ۷-

وظایف و اختیارات و ترتیب رسیدگی هیأت بدوی به شرح زیر است:

۱-

هیأت بدوی از وظایف و اختیارات مصرحه در مواد ۴۳ و ۴۵ قانون تأمین اجتماعی تبعیت می نماید.

۲-

هیأت بدوی با توجه به اعتراض کارفرما و بررسی و مطالعه محتویات پرونده و در صورت حضور کارفرما پس از استماع توضیحات وی مبادرت به صدور رأی یا قرار خواهد نمود.

۳-

شعبه یا نمایندگی موظف است حداکثر ظرف یک ماه با توجه به قرار صادره به پرونده رسیدگی و نتیجه امر را کتباً به همراه پرونده مربوطه به هیأت بدوی ارسال نماید.

۴-

هنگام ابلاغ رأی هیأت بدوی بایستی در ورقه ابلاغ رأی، مراتب قطعیت یا امکان اعتراض صراحتاً ذکر شود.

ماده ۸-

نحوه تسلیم اعتراض کارفرمایان و سازمان به رأی هیأت بدوی جهت رسیدگی در هیأت تجدیدنظر به شرح زیر خواهد بود:

۱-

پس از ابلاغ رأی هیأت بدوی در صورتی که مورد مطالبه بیش از ۰۰۰/۵۰۰/۱-ریال بوده و کارفرما، سازمان و یا هر دو به میزان مورد مطالبه معترض باشند بایستی ظرف ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ رأی، «فرم اعتراض به رأی هیأت بدوی» (فرم شماره ۲ ضمیمه) را تکمیل و به واحد ابلاغ کننده رأی تسلیم نمایند.

۲-

در صورتی که اعتراض به رأی هیأی بدوی از سوی کارفرما صورت گرفته باشد کارفرما بایستی ۰۰۰/۱۲ریال بابت «هزینه رسیدگی« در هیأت تجدیدنظر به واحد اجرایی پرداخته و رسید آن را همراه با تکمیل قسمت (الف) و (ب) فرم شماره ۲ به واحد مزبور تسلیم نماید.

۳-

در صورتی که اعتراض به رأی هیأت بدوی از سوی سازمان صورت گیرد سازمان مکلف است دلایل خود را مشروحاً در قسمت (ب) فرم شماره ۲ ذکر و قسمت (الف) فرم را نیز تکمیل نماید. سازمان مکلف است با دعوت از کارفرما نسبت به طرح اعتراض سازمان در هیأت تجدیدنظر اقدام نماید.

ماده ۹-

وظایف و اختیارات هیأت تجدیدنظر و ترتیب رسیدگی آن به شرح زیر است:

۱-

هیأت تجدیدنظر از وظایف و اختیارات مصرحه در مواد ۴۴ و ۴۵ قانون تأمین اجتماعی تبعیت می نماید.

۲-

هیأت تجدیدنظر با توجه به اعتراض کارفرما به رأی هیأت بدوی و مطالعه و بررسی محتویات پرونده و استماع توضیحات معترض یا معترضین در صورت حضور، مبادرت به صدور رأی یا قرار خواهد نمود.

۳-

قرارهای صادره توسط هیأت تجدیدنظر به سازمان ابلاغ و سازمان مکلف است حداکثر ظرف ۲ ماه از تاریخ ابلاغ، قرار را اجرا و به هیأت مربوطه همراه با پرونده اعاده نماید.

ماده ۱۰-

تجدیدنظر در میزان هزینه رسیدگی (موضوع بند ۱- ماده ۱- و بند ۲ ماده ۸ این آیین نامه) توسط هیأت مدیره انجام خواهد گرفت. (به موجب بخشنامه ۱/۹ جدید درآمد این بند منتفی است.)

ماده 11-

در مواردی که شخص حقوقی از ارائه اسناد و مدارک خودداری و یا از انجام بازرسی جلوگیری کند و سازمان حق بیمه مربوطه را طبق مواد 39 و 40 قانون تأمین اجتماعی تعیین و مطالبه نماید، در صورت احراز موضوع توسط هیأتهای تشخیص مطالبات، بدهی جزئاً یا کلاً قابل تغییر نخواهد بود.

ماده ۱۲-

آراء صادره توسط هیأتها باید دارای خصوصیات زیر باشد:

۱-

رأی هیأتها باید موجه و مدلل بوده و قاطع اختلاف باشد.

۲-

در مواردی که رأی هیأتها مبهم تشخیص داده شود مراتب به هیأتهای صادر کننده رأی منعکس و هیأتها مکلفند به موضوع رسیدگی نمایند.

۳-

هرگاه در تنظیم رأی اشتباه در حساب یا سهو قلم و یا سایر اشتباهات بین رخ دهد هیأت می بایست رأی را اصلاح نماید.

ماده ۱۳-

رأی هیأتها باید شامل نکات و موارد زیر باشد:

الف)

مقدمه رأی:

۱- شماره و تاریخ صدور رأی.

۲- نام و نشانی و مشخصات کامل کارفرما یا کارفرمایان.

۳- نام وکیل یا نماینده کارفرما (در صورت ارائه برگ وکالت یا نمایندگی)

۴- نام و مشخصات کامل کارگاه با ذکر نوع فعالیت آن.

۵- نام واحد سازمانی ارجاع کننده پرونده به هیأت.

۶- مشخصات هیأت صادر کننده رأی.

۷- خلاصه جریان پرونده و مفاد اعتراض کارفرما یا سازمان.

۸- شماره و تاریخ صدور برگ اعلام بدهی و تاریخ ابلاغ آن به کارفرما و تاریخ ثبت فرم اعتراض کارفرما یا سازمان در دفتر نامه های وارده واحد اجرایی.

ب) تصمیم هیأت:

۱- تصمیم هیأت که در قسمت آخر نوشته می شود باید حاوی نکات زیر باشد:

۲- تصمیم قطعی در مورد حق بیمه.

۳- تصمیم قطعی در مورد جرائم و خسارات تأخیر.

ماده ۱۴-

نحوه ابلاغ آراء هیأتها به شرح زیر است:

۱-

آراء صادره باید به سازمان و کارفرما ابلاغ گردد. در موقع ابلاغ باید یک نسخه از رأی به کارفرما تسلیم و نسخه دوم که به رؤیت رسیده است جهت اقدام به سازمان اعاده شود.

۲-

ابلاغ رأی به کارفرما به وسیله مأمور ابلاغ سازمان یا به وسیله نیروهای انتظامی و براساس ضوابطی که در قانون آیین دادرسی مدنی برای ابلاغ حکم محاکم مقرر گردیده است، انجام خواهد گرفت.

ماده ۱۵-

در موارد زیر به اعتراض کارفرما رسیدگی نخواهد شد:

۱-

در مواردی که «فرم اعتراض» فاقد نام و نام خانوادگی، امضا یا مهر یا اثر انگشت کارفرما و تاریخ باشد.

۲-

در مواردی که ادعای وکالت یا نمایندگی معترض قابل احراز نباشد.

ماده 16‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏-

چنانچه کارفرما ظرف مدت یک سال از تاریخ ابلاغ اجراییه، اسناد و مدارکی که منحصراً مبین وجود هر یک از موارد ذیل است را به سازمان تسلیم و مدعی تضییع حقوق قانونی خود گردد پس از بررسی و انطباق شرایط و احراز اصالت مدارک و مستندات در کمیته های منتخب مدیر عامل، درخواست کارفرما صرفاً برای یک بار در هیات تجدید نظر تشخیص مطالبات با ارجاع مدیر عامل قابل بررسی خواهد بود.

۱‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏-

در صورتی که پس ازقطعیت بدهی، مفاصاحساب موضوع ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی که مرتبط با موضوع بدهی بوده و یا مفاصاحساب پیمانکار فـرعـی مـرتبط بـا بـدهـی قـرارداد اصلی باشد از سوی کارفرمایان به سازمان ارائه گردد.

۲‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏-

درمـواردیکه حق بیمه کـارکنـان یک کارگاه دردوره واحد بهصورت مضاعف و تکراری ایجاد و مطالبه شدهباشد.

۳‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏-

چنانچه بدهی قطعی مربوط به دورهای باشد که شخص بیمه شده قبل یا طی آن فوت نموده و یا از شمول قانون تامین اجتماعی خارج بوده است.

ماده ۱۷‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏-

در صورتی که پس از قطعیت بدهی، سازمان تامین اجتماعی به استناد اسناد و مدارک مثبته احراز نماید که محاسبه حق بیمه کمتر از میزان قانونی آن صورت پذیرفته، لازم است مابه التفاوت حق بیمه به کارفرما ابلاغ گردد و پس از رسیدگی به اعتراض کارفرما و طی تشریفات قانونی موضوع مواد ۴۲ الی ۴۴ قانون تامین اجتماعی، نسبت به وصول آن اقدام نماید.

تبصره ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏-

طی تشریفات مواد ۴۲ الی ۴۴ قانون تامین اجتماعی در مورد مابه التفاوت مذکور، مانع وصول بدهی قطعیت یافته نمی باشد. (ماده ۱۷ و تبصره آن الحاقی مورخ ۰۱‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏/۰۶‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏/۱۳۹۶هیات امنای سازمان تامین اجتماعی)

اسناد مرتبط