1- از قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه درخصوص تأمین اجتماعی (1394/11/27)

  اصطلاحات بکار رفته در این موافقتنامه به شرح زیر تعریف خواهند شد:

الف) «سرزمین»:

-     در ارتباط با ایران، جمهوری اسلامی ایران

-     در ارتباط با ترکیه، جمهوری ترکیه

ب)  «قوانین»: قوانین، مقررات و آیین نامه های مرتبط با طرح های تأمین اجتماعی مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه   

پ)  «مقام صلاحیتدار»:

-     در ارتباط با جمهوری اسلامی ایران، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

-     در ارتباط با جمهوری ترکیه، وزارت کار و تأمین اجتماعی

ت)  «سازمان صلاحیتدار»: سازمان بیمه ای مسؤول اجرای قوانین مذکور در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه و ارائه دهنده مزایا

ث)  «سازمان»: سازمان مسؤول اجرای قوانین مذکور در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه

ج)   «بیمه شده»: شخصی که مشمول قوانین مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه بوده است و می باشد.         

چ)   «سابقه بیمه ای»: مدت زمانی که به موجب قوانین مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه طی آن، حق بیمه پرداخت شده باشد یا پرداخت شده تلقی گردد.

ح)   «مزایای نقدی»: هرگونه مزایایی که بصورت نقدی به موجب قوانین مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه ارائه می گردد.           

خ)   «عضو خانواده»: اشخاصی که به موجب قوانین اعمال شده توسط سازمان صلاحیتدار، به عنوان عضو خانواده تعریف شده یا شناخته شده اند.    

د)    «مزایا بگیر»: اشخاصی که به موجب قوانین طرف های متعاهد به عنوان مزایا بگیر تعریف یا شناخته شده اند.   

ذ)    «بازمانده»: اشخاصی که به موجب قوانین طرف های متعاهد به عنوان بازمانده و شخص واجد شرایط، تعریف یا شناخته شده اند.