تأمین اجتماعی

ماده 1- از قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه درخصوص تأمین اجتماعی (1394/11/27)

تعریف اصطلاحات

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

1-

اصطلاحات بکار رفته در این موافقتنامه به شرح زیر تعریف خواهند شد: الف) «سرزمین»: - در ارتباط با ایران، جمهوری اسلامی ایران - در ارتباط با ترکیه، جمهوری ترکیه ب) «قوانین»: قوانین، مقررات و آیین نامه های مرتبط با طرح های تأمین اجتماعی مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه پ) «مقام صلاحیتدار»: - در ارتباط با جمهوری اسلامی ایران، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی - در ارتباط با جمهوری ترکیه، وزارت کار و تأمین اجتماعی ت) «سازمان صلاحیتدار»: سازمان بیمه ای مسؤول اجرای قوانین مذکور در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه و ارائه دهنده مزایا ث) «سازمان»: سازمان مسؤول اجرای قوانین مذکور در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه ج) «بیمه شده»: شخصی که مشمول قوانین مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه بوده است و می باشد. چ) «سابقه بیمه ای»: مدت زمانی که به موجب قوانین مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه طی آن، حق بیمه پرداخت شده باشد یا پرداخت شده تلقی گردد. ح) «مزایای نقدی»: هرگونه مزایایی که بصورت نقدی به موجب قوانین مندرج در بند (1) ماده (2) این موافقتنامه ارائه می گردد. خ) «عضو خانواده»: اشخاصی که به موجب قوانین اعمال شده توسط سازمان صلاحیتدار، به عنوان عضو خانواده تعریف شده یا شناخته شده اند. د) «مزایا بگیر»: اشخاصی که به موجب قوانین طرف های متعاهد به عنوان مزایا بگیر تعریف یا شناخته شده اند. ذ) «بازمانده»: اشخاصی که به موجب قوانین طرف های متعاهد به عنوان بازمانده و شخص واجد شرایط، تعریف یا شناخته شده اند.

2-

هر اصطلاحی که در این موافقتنامه تعریف نشده است دارای معنایی است که در قوانین طرف های متعاهد به آن اختصاص داده شده است.

مشخصات نسخه چاپی