شاکی : آقای علی اصغر آزادی مقدمه : شاکی به شرح دادخواست تقدیمی به دیوان عدالت اداری ، اعلام داشته است : شعب سازمان بیمه های اجتماعی به استناد بخشنامه شماره 167 مورخ 31/5/1347 صادره از ناحیه هیأت مدیره و مدیرعامل سازمان مرقوم کارکنان دفاتر اسناد رسمی را کارگر و سردفتر را کارفرما، محل دفاتر اسناد رسمی را کارگاه ، محسوب و از سال 1347 از سردفتران حق بیمه اخذ می نمایند. لذا صدور حکم مبنی بر لغو بخشنامه مذکور و التزام سازمان بیمه های اجتماعی را به قبول قانون 12878 مورخ 11/3/1359 شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران را دارد. با انجام تبادل لایحه ، مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی اعلام داشته اند: طبق ماده 5 قانون بیمه های اجتماعی ، «قانون پیشین » بیمه افرادی که تابحال مشمول نبوده اند، تدریجاً و به ترتیبی که سازمان وسایل لازم را فراهم می سازد، بنابر پیشنهاد هیأت مدیره سازمان و به تصویب وزیرکار و اموراجتماعی ، اجرا خواهد شد. بنابراین با توجه به تقاضا و موافقت ثبت کل اسناد و املاک و سندیکای کارکنان دفاتر اسناد رسمی و پس از انجام تشریفات قانونی ، کارکنان دفاتر اسناد رسمی «بجز سردفتران و دفتریاران » به استناد ماده فوق الذکر از تاریخ 1/7/1347 در سراسر کشور، مشمول مقررات بیمه قرار گرفته اند. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجة الاسلام حاج شیخ محمدعلی فیض و با حضور رؤسای شعب تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آرا به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی نظر به این که بخشنامه شماره 167 مورخ 31/5/1347 مدلولاً مبتنی بر اجرای آثار ناشی از بیمه شناختن کارکنان دفاتر اسناد رسمی بوده و مستقلاً متضمن قواعد و ضوابط موجد رابطه حق و تکلیف نیست و با این کیفیت از مصادیق مقررات و نظامات دولتی ، موضوع ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ، نمی باشد. بنابراین موضوع قابل طرح در هیأت عمومی نبوده و نسبت به ادامه رسیدگی موضوع ، در صلاحیت شعبه ، تشخیص می گردد.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی