ماده 369 از قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی) مصوب 1379

ماده 369 - احكام زير اگرچه از مصاديق بندهاي (‌الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل رسيدگي فرجامي نخواهد بود:

1 - احكام مستند به اقرار قاطع دعوا در دادگاه.

2 - احكام مستند به نظريه يك يا چند نفر كارشناس كه طرفين به‌ طور كتبي رأي آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند.

3 - احكام مستند به سوگند كه قاطع دعوا باشد.

4 - احكامي كه طرفين حق فرجام‌ خواهي خود را نسبت به آن ساقط كرده باشند.

5 - احكامي كه ضمن يا بعد از رسيدگي به‌ دعاوي اصلي راجع به متفرعات آن صادر مي‌ شود، در صورتي كه حكم راجع به اصل دعوا قابل‌ رسيدگي فرجامي نباشد.

6 - احكامي كه به‌ موجب قوانين خاص غيرقابل فرجام‌ خواهي است.