ماده 1- از آیین نامه اجرایی بند (ت) ماده (73) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع کاهش هزینه های سلامت بر اساس استطاعت سنجی (آزمون وسع) مالی مبتنی بر داده های پایگاه اطلاعات رفاه ایرانیان) (1404/06/27)

در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
1- قانون: قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403.
2- وزارت: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی.
3 - سازمان: سازمان برنامه و بودجه کشور.
4- سازمان های بیمه گر پایه: سازمان تأمین اجتماعی، سازمان بیمه سلامت ایران و سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح که بسته خدمات بیمه پایه سلامت را پوشش می دهند.
5- سایر سازمان ها: دستگاه های موضوع ماده (29) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1396 که در حوزه سلامت و بیمه سلامت کشور به ارائه خدمات می پردازند.   
6- استطاعت سنجی (آزمون وسع): ارزیابی وضعیت اقتصادی-رفاهی خانوار بر اساس داده های پایگاه اطلاعات رفاه ایرانیان به منظور تعیین استحقاق و میزان برخورداری از یارانه دولت جهت حق بیمه پایه سلامت، خودپرداخت (فرانشیز) و سقف پرداخت.
7- پرداخت از جیب: بخشی از هزینه های سلامت که فرد در زمان دریافت خدمات سلامت مشمول خدمات پایه به طور مستقیم پرداخت می نماید.
8- خودپرداخت (فرانشیز): بخشی از هزینه های سلامت برای خدمات تحت پوشش سازمان های بیمه گر پایه بر اساس تعرفه مصوب بخش دولتی که توسط فرد در زمان دریافت خدمات سلامت پرداخت می گردد.
9- هزینه های کمرشکن سلامت: هزینه های کمرشکن زمانی اتفاق می افتد که کل هزینه های سلامت پرداختی از جیب بیمار برابر و یا بیش از (40%) چهل درصد ظرفیت سالانه پرداخت خانوار باشد.
10- مراکز: مراکز، مؤسسات و ارائه کنندگان خدمات و مراقبت های سلامت در دو بخش سرپایی و بستری.
11- بسته بیمه پایه: مجموعه ای از خدمات و کالاهای سلامت که توسط سازمان های بیمه گر پایه تحت پوشش قرار می گیرد.