تأمین اجتماعی

دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه: از بخشنامه بیمه صاحبان حرف و مشاغل آزاد (1395/09/01)

این بخش متن مستقل و معناداری ندارد.

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

34-

دستمزد ماهانه مبنای پرداخت حق بیمه متقاضیانی که فاقد سابقه پرداخت حق بیمه بوده و یا سابقه آنان کمتر از 360 روز باشد به انتخاب آنان بین حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار و حداکثر دستمزد مصوب تعیین می گردید و در خصوص آن گروه از متقاضیان که سابقه پرداخت حق بیمه به مدت 360 روز و یا بیشتر داشتند ، دستمزد انتخابی آنان بین حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار تا حداکثر 10% بیشتر از میانگین دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه در آخرین360 روز تعیین می گردید.

35-

بیمه شده می توانست هر بار با دارا بودن 2 سال سابقه پرداخت حق بیمه از تاریخ ثبت درخواست کتبی 10% (ده درصد ) میزان دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه خود را افزایش دهد . چنانچه بیمه شده مدتی پس از انقضاء موعد مقرر ( دو سال ) درخواست افزایش دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه را ارائه می کرد در این حالت نیز نسبت افزایش همان 10% و برای مدت اضافی زائد بر دو سال افزایشی صورت نمی پذیرفت و افزایش های بعدی نیز موکول به گذشت دو سال پرداخت حق بیمه از تاریخ آخرین افزایش بوده است.

مشخصات نسخه چاپی