تأمین اجتماعی

ماده 1- از قانون بیمه همگانی خدمات درمانی کشور (1373/08/03)

تعاریف

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

1-

بیمه شده اصلی : فردی است که رأساً مشمول مقررات بیمه خدمات درمانی موضوع این قانون بوده و پس از پرداخت حق السهم (توسط فرد یا مراجع مشمول در قانون ) مشمول استفاده از مزایای خدمات درمانی قرار می گیرد.

2-

بیمه شده تبعی : خانواده شخص یا اشخاصی هستند که به تبع سرپرستی و کفالت بیمه شده اصلی از مزایای مقرر در این قانون می توانند استفاده نمایند.

3-

روستایی : شخصی است که در روستا سکونت داشته باشد. عشایرکوچ رو در این قانون از مزایای روستاییان برخوردارند.

4-

افراد نیازمند: به افرادی اطلاق می شود که به لحاظ شرایط اقتصادی ، اجتماعی ، جسمی و روانی توانایی اداره زندگی خود و خانواده تحت تکفل خود را ندارند. مصادیق افراد نیازمند حسب مورد به پیشنهاد کمیته امداد امام خمینی (ره ) و سازمان بهزیستی تعیین می شود.

5-

صاحبان حرف و مشاغل آزاد: به کلیه اشخاصی اطلاق می شود که از نظر مقررات و قوانین خویش فرما باشند.

6-

حق سرانه : مبلغی است که برمبنای خدمات مورد تعهد به مشمولین بیمه خدمات درمانی ، برای هر فرد در یک ماه تعیین می گردد.

7-

فرانشیز: قسمتی از هزینه درمانی است که بیمه شده باید در زمان دریافت خدمات درمانی پرداخت نماید.

8-

قیمت واقعی خدمات : عبارت است از قیمت تمام شده خدمات به اضافه سود سرمایه (دارایی های ثابت ). در بخش دولتی سود سرمایه (دارایی های ثابت) و استهلاک منظور نخواهد شد.

مشخصات نسخه چاپی