الف از رفع ابهام از مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400

الف-

1-در صورتی که مؤدی دارای مانده بدهی ابرازی مالیات بر ارزش افزوده باشد و بدهی وی به علت ارتکاب به تخلفات مذکور در بند یاد شده افزایش یابد، میزان بدهی ایجاد شده ناشی از تخلفات موضوع بند صدرالذکر (پرداخت نشده تا موعد مقرر ماده (4) قانون) به عنوان مأخذ محاسبه جریمه قرار می‌گیرد.

مثال 1: مؤدی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده را با مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض فروش و مبلغ 70 ریال مالیات و عوارض خرید (منتج به میزان بدهی ابرازی به مبلغ 30 ریال) تسلیم نموده است. براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 120 ریال و اعتبار قابل قبول 50 ریال تعیین گردیده است. در این حالت مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400، مبلغ 40 ریال می‌باشد.

2-در صورتی که مؤدی فاقد مانده بدهی ابرازی مالیات بر ارزش افزوده باشد و ارتکاب به تخلفات مطروحه منجر به ایجاد بدهی گردد، میزان بدهی ایجاد شده ناشی از تخلفات موضوع بند صدرالذکر (پرداخت نشده تا موعد مقرر ماده (4) قانون) به عنوان مأخذ محاسبه جریمه قرار می‌گیرد.

مثال 2: مؤدی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده را با مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض فروش و مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض خرید (فاقد مانده بدهی ابرازی) تسلیم نموده است. براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 120 ریال و اعتبار قابل قبول 70 ریال تعیین گردیده است. در این حالت مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400، مبلغ 50 ریال می‌باشد.

مثال 3: مؤدی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده را با مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض فروش و مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض خرید (فاقد مانده بدهی ابرازی) تسلیم نموده است؛ لیکن علیرغم عدم وجود مانده بدهی، برای این دوره مبلغ 30 ریال پرداختی نیز در موعد مقرر ماده (4) قانون داشته است. از طرفی بر اساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 140 ریال و اعتبار قابل قبول 90 ریال تعیین شده است. در این حالت مؤدی تا سقف مازاد پرداختی (30 ریال) مشمول جریمه یادشده نبوده و مأخذ جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400، مبلغ 20 ریال می‌باشد که به شرح ذیل محاسبه می‌گردد:

20= (30)-(40+10)

3-در صورتی که مؤدی دارای مانده بستانکار مالیات بر ارزش افزوده باشد، بدهی ایجاد شده ناشی از ارتکاب به تخلفات موضوع بند صدرالذکر، تا میزان مبلغ بستانکاری (حسب مورد در هریک از مراحل تسلیم یا مسترد نمودن اظهارنامه، رسیدگی و دادرسی مالیاتی)، منجر به اخذ جریمه نخواهد شد و مازاد بر مبلغ بستانکاری، به میزان بدهی ایجاد شده که ناشی از موارد مندرج در بند (ب) ماده (36) باشد، مشمول جریمه می‌گردد.

مثال4: مؤدی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده را با مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض فروش و مبلغ 120 ریال مالیات و عوارض خرید (منتج به میزان بستانکاری ابرازی به مبلغ 20 ریال) تسلیم نموده است. براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 110 ریال و اعتبار قابل قبول 120 ریال تعیین گردیده است. در این حالت مؤدی فاقد مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 می‌باشد و لذا جریمه موضوع این بند، قابل مطالبه نیست.

مثال5: چنانچه در مثال فوق، براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 110 ریال و اعتبار قابل قبول نیز 110 ریال تعیین شود. در این حالت نیز مؤدی فاقد مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 می‌باشد.

مثال6: چنانچه در مثال فوق، براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 150 ریال و اعتبار قابل قبول 110 ریال تعیین شود. در این حالت مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400، مبلغ 40 ريال می‌باشد.

4-در صورتی که مؤدی دارای مانده بستانکاری انتقالی از دوره قبل باشد و مشخص شود تمام یا بخشی از این بستانکاری غیرواقعی بوده و این انتقال باعث کاهش بدهی یا افزایش بستانکاری دوره جاری شده است، تا میزان مانده بستانکاری (حسب مورد در هریک از مراحل تسلیم یا مسترد نمودن اظهارنامه، رسیدگی و دادرسی مالیاتی)، منجر به اخذ جریمه نخواهد شد و درصورت ایجاد بدهی، به میزان بدهی ایجاد شده که ناشی از موارد مندرج در بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 باشد، مشمول جریمه می‌گردد.

مثال 7: مؤدی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده را با مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض فروش و مبلغ 30 ریال مالیات و عوارض خرید و بستانکاری انتقالی از دوره قبل به مبلغ 180 ریال (منتج به میزان بستانکاری ابرازی دوره جاری به مبلغ 110 ریال) تسلیم نموده است. براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 120 ریال و اعتبار قابل قبول 30 ریال تعیین گردیده است و مبلغ 130ریال از بستانکاری انتقالی مورد تائید قرار گرفته است. در این حالت مؤدی فاقد مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 در این دوره می‌باشد.

مثال 8: چنانچه در مثال فوق، براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 140 ریال و اعتبار قابل قبول 20 ریال تعیین شود و مبلغ 120ریال از بستانکاری انتقالی مورد تائید قرار گیرد. در این حالت مؤدی فاقد مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 در این دوره می‌باشد.

مثال 9: چنانچه در مثال فوق، براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 120 ریال و اعتبار قابل قبول 20 ریال تعیین شود و مبلغ 90 ریال از بستانکاری انتقالی مورد تائید قرار گیرد. در این حالت مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 در این دوره به مبلغ 10 ریال می‌باشد.

مثال 10: مؤدی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده را با مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض فروش، مبلغ 30 ریال میزان مالیات و عوارض خرید و مبلغ 70 ریال بستانکاری انتقالی از دوره قبل (فاقد مانده بدهی ابرازی) تسلیم نموده است. براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 120 ریال و اعتبار قابل قبول 30 ریال تعیین گردیده است و بستانکاری انتقالی مورد تائید قرار نگرفته است. در این حالت مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 در این دوره به مبلغ 90 ریال می‌باشد.

5-در صورتی که مؤدی دارای مانده بستانکاری باشد (بستانکاری بابت دوره جاری یا انتقالی از دوره قبل)که منجر به استرداد غیرواقعی در این دوره شده، در این حالت مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون یادشده، برابر با مبلغ بدهی ایجاد شده می‌باشد. بدیهی است چنانچه در اثر ارتکاب به تخلفات مذکور در بند یادشده علاوه بر استرداد غیرواقعی، بدهی نیز ایجاد گردد؛ مأخذ محاسبه جریمه بند (ب) ماده مذکور، مبلغ مسترد شده غیرواقعی و بدهی ایجاد شده خواهد بود.

مثال 11: مؤدی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده را به مبلغ 100 ریال مالیات و عوارض فروش و مبلغ 130 ریال مالیات و عوارض خرید (منتج به میزان بستانکاری ابرازی به مبلغ 30 ریال) تسلیم نموده است. بر اساس اظهارنامه تسلیمی مؤدی مبلغ 30 ریال به مؤدی مسترد گردیده است. پس از آن بر اساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 100 ریال و اعتبار قابل قبول 100 ریال تعیین گردیده است. در این حالت با توجه به مبلغ 30 ریال استرداد غیر واقعی، مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون، 30 ریال می‌باشد.

مثال 12: چنانچه در مثال فوق، بر اساس اظهارنامه تسلیمی مؤدی مبلغ 30 ریال به مؤدی مسترد شده و پس از آن بر اساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 100 ریال و اعتبار قابل قبول 120 ریال تعیین گردیده باشد، در این حالت با توجه به مبلغ 10 ریال استرداد غیرواقعی، مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون ، 10 ریال می‌باشد.

مثال 13: چنانچه در مثال فوق، بر اساس اظهارنامه تسلیمی مؤدی مبلغ 30 ریال به مؤدی مسترد شده و پس از آن براساس گزارش رسیدگی میزان مالیات و عوارض فروش 140 ریال و اعتبار قابل قبول 90 ریال تعیین گردیده باشد، در این حالت با توجه به مبلغ 30 ریال استرداد غیرواقعی و 50 ریال بدهی پرداخت نشده، مأخذ محاسبه جریمه موضوع بند (ب) ماده (36) قانون ، 80 ریال می‌باشد.