سازمان امور مالیاتی

فصل اول از قانون نظام صنفي مصوب سال 1382

فصل اول - تعاريف

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

ماده 1

ماده 1 - نظام صنفي: قواعد و مقرراتي است كه امور مربوط به سازمان،‌ وظايف،‌ اختيارات، حدود و حقوق افراد و واحدهاي صنفي را طبق اين قانون تعيين ‌مي‌ كند.

ماده 2

ماده 2 - فرد صنفي: هر شخص حقيقي يا حقوقي كه در يكي از فعاليت ‌هاي صنفي‌ اعم از توليد، تبديل، خريد، فروش، توزيع، خدمات و خدمات فني سرمايه ‌گذاري‌ كند و به‌ عنوان پيشه‌ ور و صاحب حرفه و شغل آزاد، خواه به شخصه يا با مباشرت ديگران ‌محل كسبي داير يا وسيله كسبي فراهم آورد و تمام يا قسمتي از كالا، محصول يا خدمات خود را به طور مستقيم يا غيرمستقيم و به صورت كلي يا جزئي به مصرف كننده عرضه ‌دارد، فرد صنفي شناخته مي ‌شود. تبصره (اصلاحي 12ˏ06ˏ1392)ـ صنوفي كه قانون خاص دارند، از شمول اين قانون مستثني مي ‌باشند. قانون خاص قانوني است كه بر اساس آن نحوه صدور مجوز فعاليت، تنظيم و تنسيق امور واحدهاي ذي‌ ربط، نظارت، بازرسي و رسيدگي به تخلفات افراد و واحدهاي تحت پوشش آن به صراحت در متن قانون مربوطه معين مي ‌شود.

ماده 3

ماده 3 - واحد صنفي: هر واحد اقتصادي كه فعاليت آن در محل ثابت يا وسيله ‌سيار باشد و توسط فرد يا افراد صنفي با اخذ پروانه كسب داير شده باشد، واحد صنفي ‌شناخته مي‌ شود. تبصره 1 - فعاليت واحدهاي صنفي سيار در محل ثابت با اخذ پروانه كسب براي همان محل، بلامانع است. تبصره 2 (اصلاحي 12ˏ06ˏ1392)ـ اماكني كه واجد شرايط لازم جهت استقرار چند واحد صنفي باشند، مي‌ توانند به‌ عنوان محل ثابت كسب، توسط يك يا چند فرد صنفي، پس از اخذ پروانه كسب از اتحاديه يا اتحاديه‌ هاي ذي‌ ربط، مورد استفاده قرار گيرند. آيين ‌نامه اجرائي اين تبصره به‌ وسيله دبيرخانه هيأت ‌عالي نظارت با همكاري اتاق اصناف ايران و نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران تهيه مي ‌شود و ظرف سه‌ ماه از تاريخ لازم ‌الاجراء شدن اين قانون به ‌تصويب وزير صنعت، معدن و تجارت مي ‌رسد. تبصره 3 - دفاتري كه خدماتي به واحدهاي صنفي سيار مي‌ دهند، واحد صنفي ‌محسوب مي‌ شوند.

ماده 4

ماده 4 (اصلاحي 12ˏ06ˏ1392)ـ صنف: عبارت است از گروهي از افراد كه طبيعت فعاليت آنان از يك نوع باشد. صنوف مشمول اين قانون، با توجه به نوع فعاليت آنها به ‌دو گروه توليدي ـ خدمات فني و توزيعي ـ خدماتي تقسيم مي ‌شوند.

ماده 5

ماده 5 (اصلاحي 12ˏ06ˏ1392)ـ پروانه كسب: مجوزي است كه طبق مقررات اين قانون به ‌منظور شروع و ادامه كسب‌ و كار يا حرفه به صورت موقت يا دائم به فرد يا افراد صنفي براي محل مشخص يا وسيله كسب معين داده مي‌ شود. تبصره 1 (الحاقي 12ˏ06ˏ1392)ـ پروانه كسب موقت تنها براي يك‌ بار صادر مي ‌شود. مدت اعتبار پروانه كسب موقت يك‌ سال و پروانه كسب دائم پنج ‌سال است. تبصره 2 (الحاقي 12ˏ06ˏ1392)ـ اتحاديه صنفي مكلف است با انقضاي مدت اعتبار پروانه كسب‌، اخطاريه يكماهه براي تبديل پروانه موقت به پروانه دائم يا تمديد پروانه دائم صادر نمايد و در صورت عدم تبديل يا تمديد پروانه، واحد صنفي در حكم واحد بدون پروانه تلقي مي ‌شود.

مشخصات نسخه چاپی