سازمان امور مالیاتی

بخش نخست - كليات از قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسای

بخش نخست - كليات

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

ماده 1

ماده ۱- اصطلاحات به ‌كار برده ‌شده در اين قانون، داراي معاني به شرح زير است: الف - خسارت بدني: هر نوع ديه يا ارش ناشي از هر نوع صدمه به بدن مانند شكستگي، نقص و از كار افتادگي عضو اعم از جزئي يا كلي ـ موقت يا دائم، ديه فوت و هزينه معالجه با رعايت ماده (۳۵) اين قانون به سبب حوادث مشمول بيمه موضوع اين قانون ب - خسارت مالي: زيانهايي كه به سبب حوادث مشمول بيمه موضوع اين قانون به اموال شخص ثالث وارد شود. پ - حوادث: هر گونه سانحه‌ ناشي از وسايل نقليه موضوع بند (ث) اين ‌ماده و محمولات آنها از قبيل تصادم، تصادف، سقوط، واژگوني، آتش‌ سوزي و يا انفجار يا هر نوع سانحه ناشي از وسايل نقليه بر اثر حوادث غيرمترقبه ت - شخص ثالث: هر شخصي است كه به سبب حوادث موضوع اين قانون دچار خسارت بدني و يا مالي شود به‌ استثناي راننده مسبب حادثه ث - وسيله نقليه: وسايل نقليه موتوري زميني و ريلي شهري و بين شهري و واگن متصل يا غيرمتصل به آن و يدك و كفي (تريلر) متصل به آنها ج - صندوق: صندوق تأمين خسارت‌ هاي بدني چ - بيمه مركزي: بيمه مركزي جمهوري اسلامي ايران ح - راهنمايي و رانندگي: پليس راهنمايي و رانندگي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران

ماده 2

ماده ۲- كليه دارندگان وسايل نقليه موضوع اين قانون اعم از اينكه اشخاص حقيقي يا حقوقي باشند مكلفند وسايل نقليه خود را در قبال خسارت بدني و مالي كه در اثر حوادث وسايل نقليه مذكور به اشخاص ثالث وارد مي شود حداقل به مقدار مندرج در ماده (۸) اين قانون نزد شركت بيمه ‌اي كه مجوز فعاليت در اين رشته را از بيمه مركزي داشته باشد، بيمه كنند. تبصره ۱- دارنده از نظر اين قانون اعم از مالك و يا متصرف وسيله نقليه است و هر كدام كه بيمه‌ نامه موضوع اين ماده را تحصيل كند تكليف از ديگري ساقط مي شود. تبصره ۲- مسؤوليت دارنده وسيله نقليه در تحصيل بيمه‌ نامه موضوع اين قانون مانع از مسؤوليت شخصي كه حادثه منسوب به فعل يا ترك فعل او است نمي‌ باشد. در هر حال خسارت وارد شده از محل بيمه‌ نامه وسيله نقليه مسبب حادثه پرداخت مي‌ گردد.

ماده 3

ماده 3- دارنده وسيله نقليه مكلف است براي پوشش خسارت ‌هاي بدني وارد شده به راننده مسبب حادثه، حداقل به ميزان ديه مرد مسلمان در ماه غيرحرام، بيمه حوادث اخذ كند؛ مبناي محاسبه ميزان خسارت قابل پرداخت به راننده مسبب حادثه، معادل ديه فوت يا ديه و يا ارش جرح در فرض ورود خسارت بدني به مرد مسلمان در ماه غيرحرام و هزينه معالجه آن مي باشد. سازمان پزشكي قانوني مكلف است با درخواست راننده مسبب حادثه يا شركت بيمه مربوط، نوع و درصد صدمه بدني وارد شده را تعيين و اعلام كند. آيين‌ نامه اجرائي و حق بيمه مربوط به اين بيمه‌ نامه به پيشنهاد بيمه مركزي پس از تصويب شوراي ‌عالي بيمه به تصويب هيأت وزيران مي‌ رسد.

ماده 4

ماده ۴- در صورت وقوع حادثه و ايجاد خسارت بدني يا مالي براي شخص ثالث: الف - در صورتي كه وسيله نقليه مسبب حادثه، داراي بيمه‌ نامه موضوع اين قانون باشد، جبران خسارت‌ هاي وارد شده در حدود مقررات اين قانون بر عهده بيمه ‌گر است. در صورت نياز به طرح دعوي در خصوص مطالبه خسارت، زيان‌ ديده يا قائم ‌مقام وي دعوي را عليه بيمه ‌گر و مسبب حادثه طرح مي كند. اين حكم، نافي مسؤوليت‌ هاي كيفري راننده مسبب حادثه نيست. ب - در صورتي‌ كه وسيله نقليه، فاقد بيمه‌ نامه موضوع اين قانون يا مشمول يكي از موارد مندرج در ماده (۲۱) اين قانون باشد، خسارت‌ هاي بدني وارده توسط صندوق با رعايت ماده (۲۵) اين قانون جبران مي شود. در صورت نياز به طرح دعوي در اين خصوص، زيان‌ ديده يا قائم ‌مقام وي دعوي را عليه راننده مسبب حادثه و صندوق طرح مي كند. پ - در صورتي‌ كه خودرو، فاقد بيمه‌ نامه موضوع اين قانون بوده و وسيله نقليه با اذن مالك در اختيار راننده مسبب حادثه قرار گرفته باشد، در صورتي‌ كه مالك، شخص حقوقي باشد، به جزاي نقدي معادل بيست ‌درصد (۲۰ ٪) و در صورتي‌ كه مالك شخص حقيقي باشد به جزاي نقدي معادل ده‌ درصد (۱۰ ٪) مجموع خسارات بدني وارد شده محكوم مي شود. مبلغ مذكور به حساب درآمدهاي اختصاصي صندوق نزد خزانه ‌داري كل كشور واريز مي شود و با پيش‌ بيني در بودجه ‌هاي سالانه، صد درصد (۱۰۰ ٪) آن به صندوق اختصاص مي ‌يابد.

مشخصات نسخه چاپی