مبحث دوم - در قبول و نكول از قانون تجارت مصوب 1311 با آخرین اصلاحات

ماده 228

‌ماده 228 - قبولي برات در خود برات با قيد تاريخ نوشته شده امضاء يا مهر مي شود.‌در صورتيكه برات بوعده از رؤيت باشد تاريخ قبولي با تمام حروف نوشته خواهد شد، اگر قبولي بدون تاريخ نوشته شد تاريخ برات تاريخ رؤيت ‌حساب مي شود

ماده 229

‌ماده 229 - هر عبارتي كه محال‌عليه در برات نوشته امضاء يا مهر كند قبولي محسوب است مگر اينكه صريحاً عبارت مشعر بر عدم قبول باشد.‌اگر عبارت فقط مشعر بر عدم قبول يك جزءِ از برات باشد بقيه وجه برات قبول شده محسوب است.‌در صورتيكه محال‌عليه بدون تحرير هيچ عبارتي برات را امضاء يا مهر نمايد برات قبول شده محسوب مي شود.

ماده 230

ماده 230 - قبول‌كننده برات ملزم است وجه آنرا سر وعده تأديه نمايد.

ماده 231

ماده 231 - قبول‌كننده حق نكول ندارد.

ماده 232

ماده 232 - ممكن است قبولي منحصر به يك قسمت از وجه برات باشد در اين صورت دارنده برات بايد براي بقيه اعتراض نمايد.

ماده 233

ماده 233 - اگر قبولي مشروط بشرط نوشته شد برات نكول شده محسوب مي‌شود ولي مع هذا قبول‌كننده بشرط در حدود شرطي كه نوشته‌ مسئول پرداخت وجه برات است.

ماده 234

ماده 234 - در قبولي براتي كه وجه آن در خارج از محل اقامت قبول‌كننده بايد تأديه شود تصريح به مكان تأديه ضروري است.

ماده 235

ماده 235 - برات بايد بمحض ارائه يا منتهي در ظرف 24 ساعت از تاريخ ارائه قبول يا نكول شود.

ماده 236

‌ماده 236 - نكول برات بايد بموجب تصديق نامه كه رسماً تنظيم ميشود محقق گردد، تصديقنامه مزبور موسوم است به اعتراض (‌پروتست)‌ نكول.

ماده 237