ماده 1 از معیارهای تعیین سطح آلایندگی واحدهای تولیدی، صنعتی، معدنی و خدماتی آلاینده

ماده 1- در اين آيين‌ نامه، اصطلاحات زير در معاني مشروح مربوط به كار مي‌ روند:

1- قانون: قانون ماليات بر ارزش افزوده - مصوب 1400-.

2- سازمان: سازمان حفاظت محيط زيست.

3- واحد آلاينده: واحدهاي توليدي، صنعتي، معدني و خدماتي آلاينده كه به تشخيص سازمان، حدود مجاز و استانداردهاي محيط زيستي را رعايت نمي ‌كنند.

4- شاخص آلايندگي: معيارهايي براساس شدت، مدت و نوع آلايندگي جهت تعيين نرخ عوارض واحد آلاينده.

5- پايش: بررسي وضعيت آلايندگي محيط زيستي واحد آلاينده كه از طريق انجام پايش ادواري ادارات كل حفاظت محيط زيست استان­ ها­، خوداظهاري از طريق آزمايشگاه معتمد و يا داده ‌هاي سامانه پايش برخط انجام مي ‌شود. در موارد تناقض نتايج خوداظهاري با اندازه‌ گيري ‌هاي انجام شده توسط اداره كل حفاظت محيط زيست استان، اندازه‌ گيري انجام­ شده توسط اداره كل حفاظت محيط زيست استان ملاك عمل است.

6- واحدهاي مشمول خوداظهاري: واحدهايي كه طبق تبصره (4) ماده (11) قانون هواي پاك - مصوب 1396- و تبصره (2) ماده (18) قانون حفاظت از خاك - مصوب 1398- و مطابق با ضوابط خوداظهاري در پايش آلايندگي، موظف به انجام خوداظهاري در پايش مي ‌باشند.

7- واحدهاي مشمول نصب پايش برخط: واحدهايي كه طبق تبصره (3) ماده (11) قانون هواي پاك - مصوب 1396- موظف به نصب سامانه پايش برخط مي ‌باشند.