ماده 2 از آيين‌نامه اجرايي ماده (132) اصلاحي قانون ماليات‌هاي مستقيم موضوع ماده (31) قانون رفع موانع توليد رقابت پذير و ارتقاي نظام مالي كشور

ماده 2- درآمد ابرازي ناشي از فعاليت هاي توليدي و معدني اشخاص حقوقي غيردولتي در واحدهاي توليدي يا معدني كه از ابتداي سال 1395 از طرف مراجع قانوني ذي ربط براي آنها پروانه بهره برداري صادر و يا قرارداد استخراج و فروش منقعد مي شود از تاريخ شروع بهره برداري يا استخراج و فروش به مدت پنج سال و در مناطق كمتر توسعه يافته به مدت ده سال با نرخ صفر مشمول ماليات مي‌ باشد.

تبصره 1- واحدهاي توليدي فناوري اطلاعات داراي پروانه بهره برداري از مراجع قانوني ذي ربط با تأييد معاونت علمي و فناوري رييس جمهور و ساير مراجع قانوني ذي ربط مبني بر توليد فناوري اطلاعات، از تاريخ شروع بهره برداري مشمول حكم اين ماده مي ‌باشند.

تبصره 2- محاسبه ماليات با نرخ صفر واحدهاي توليدي فناوري اطلاعات شامل درآمدهاي حاصل از توليد محصولات موضوع پروانه بهره‌ برداري مي‌ باشد و به ساير درآمدهاي واحدهاي مذكور از قبيل درآمدهاي حاصل از پشتيباني تسري ندارد.

تبصره 3- درآمد واحدهاي توليدي و معدني مستقر در شعاع يكصد و بيست كيلومتري مركز استان تهران (به استثناي شهرك هاي صنعتي استان هاي قم و سمنان) و پنجاه‌ كيلومتري مركز استان اصفهان و سي كيلومتري مراكز ساير استان ها و شهرهاي بيش از سيصد هزار نفر جمعيت بر اساس آخرين سر‌شماري نفوس و مسكن، مشمول محاسبه ماليات به نرخ صفر ماده مذكور نمي باشند. واحدهاي توليدي فناوري اطلاعات در تمام نقاط كشور مشمول نرخ صفر اين ماده مي‌ باشند.

تبصره 4- واحدهاي توليدي و معدني مستقر در مناطق ويژه اقتصادي يا شهرك هاي صنعتي به استثناي واحدهاي توليدي و معدني مستقر در مناطق ويژه اقتصادي يا شهرك هاي صنعتي مستقر در شعاع يكصد و بيست كيلومتري مركز استان تهران (با رعايت تبصره (3)) مشمول نرخ صفر مالياتي موضوع اين ماده مي باشند و دوره برخورداري محاسبه ماليات با نرخ صفر براي واحدهاي مذكور به مدت هفت سال و در صورت استقرار شهرك هاي صنعتي يا مناطق ويژه اقتصادي در مناطق كمتر توسعه يافته به مدت سيزده سال خواهد بود.

تبصره 5- توليد مازاد بر ظرفيت مندرج در پروانه بهره برداري و همچنين درآمدهاي حاصل از فروش ضايعات و توليدات كارمزدي محصولات موضوع پروانه بهره برداري واحدهاي توليدي و معدني در دوره محاسبه ماليات با نرخ صفر مالياتي، با رعايت مقررات مشمول محاسبه ماليات با نرخ صفر اين ماده ‌‌مي‌ باشند.

تبصره 6- واحدهاي توليدي و معدني كه در زمان بهره برداري داراي بيش از پنجاه نفر نيروي كار شاغل باشند، در صورتي كه در دوره معافيت، هر سال نيروي كار شاغل خود را نسبت به سال قبل حداقل پنجاه درصد افزايش دهند، به ازاي هر سال افزايش كاركنان، در صورت تأييد وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي و ارايه اسناد و مدارك مربوط به فهرست بيمه تأمين اجتماعي كاركنان، يك سال به دوره معافيت آنان (دوره برخورداري از محاسبه ماليات با نرخ صفر) اضافه مي ‌گردد. در دوران معافيت، پس از افزايش نيروي كار در هر سال در صورتي كه نيروي كار از حداقل افزايش مذكور كاهش يابد، مدت معافيت مربوط افزايش نخواهد يافت. همچنين در صورت كاهش نيروي كار از حداقل افزايش مذكور (پنجاه درصد) در سال بعد از برخورداري از اين مشوق (به استثناي افرادي كه بازنشسته، بازخريد و مستعفي مي شوند) واحدهاي توليدي و معدني كه از مشوق مالياتي اين تبصره استفاده كرده اند، ماليات متعلق در سال كاهش، مطالبه و وصول مي شود.