سازمان امور مالیاتی

فصل سوم- مأخذ، نرخ و نحوه محاسبه مالیات (از ماده 14 تا ماده 17) از قانون ماليات بر ارزش افزوده 1387/02/17

فصل سوم- مأخذ، نرخ و نحوه محاسبه مالیات

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

ماده 14

ماده 14- مأخذ محاسبه ماليات، بهاي كالا يا خدمت مندرج در صورتحساب خواهد بود. در مواردي كه صورتحساب موجود نباشد و يا از ارائه آن خودداري شود و يا به موجب اسناد و مدارك مثبته احراز شود كه ارزش مندرج در آنها واقعي نيست، مأخذ محاسبه ماليات بهاي روز كالا يا خدمت به تاريخ روز تعلق ماليات مي باشد. تبصره- موارد زير جزء مأخذ محاسبه ماليات نمي‌ باشد: الف- تخفيفات اعطائي؛ ب- ماليات موضوع اين قانون كه قبلاً توسط عرضه كننده كالا يا خدمت پرداخت شده است؛ ج- ساير مالياتهاي غيرمستقيم و عوارضي كه هنگام عرضه كالا يا خدمت به آن تعلق گرفته است.

ماده 15

ماده 15- مأخذ محاسبه ماليات واردات كالا، عبارت است از ارزش گمركي كالا (قيمت خريد، هزينه حمل ونقل و حق بيمه) به علاوه حقوق ورودي (حقوق گمركي و سود بازرگاني) مندرج در اوراق گمركي. تبصره- مأخذ محاسبه ماليات واردات خدمات، عبارت است از معادل ارزش ريالي مربوطه به مابه ازاء واردات خدمت مزبور.

ماده 16

ماده 16- نرخ ماليات بر ارزش افزوده، يك و نيم درصد (1/5%) مي باشد. تبصره- نرخ ماليات بر ارزش افزوده كالاهاي خاص به شرح زير تعيين ‌مي‌‌ گردد: 1- انواع سيگار و محصولات دخاني، دوازده درصد (12%)؛ 2- انواع بنزين و سوخت هواپيما، بيست درصد (20%).

ماده 17

ماده 17- مالياتهايي كه مؤديان در موقع خريد كالا يا خدمت براي فعاليتهاي اقتصادي خود به استناد صورتحسابهاي صادره موضوع اين قانون پرداخت نموده اند، حسب مورد از مالياتهاي وصول شده توسط آنها كسر و يا به آنها مسترد مي گردد. ماشين آلات و تجهيزات خطوط توليد نيز از جمله كالاي مورد استفاده براي فعاليتهاي اقتصادي مؤدي محسوب مي گردد . تبصره 1- در صورتي كه مؤديان مشمول حكم اين ماده در هر دوره مالياتي اضافه پرداختي داشته باشند، ماليات اضافه پرداخت شده به حساب ماليات دوره‌ هاي بعد مؤديان منظور خواهد شد و در صورت تقاضاي مؤديان، اضافه ماليات پرداخت شده از محل وصولي‌ هاي جاري درآمد مربوط، مسترد خواهد شد. تبصره 2- در صورتي كه مؤديان به عرضه كالا يا خدمت معاف از ماليات موضوع اين قانون اشتغال داشته باشند و يا طبق مقررات اين قانون مشمول ماليات نباشند، مالياتهاي پرداخت شده بابت خريد كالا يا خدمت تا اين مرحله قابل استرداد نمي‌ باشد. تبصره 3- درصورتي كه مؤديان به عرضه توأم كالاها يا خدمات مشمول ماليات و معاف از ماليات اشتغال داشته باشند، صرفاً مالياتهاي پرداخت شده مربوط به كالاها يا خدمات مشول ‌‌[مشمول] ماليات در حساب مالياتي مؤدي منظور خواهد شد. تبصره 4- ماليات بر ارزش افزوده و عوارض پرداختي مؤديان بابت كالاهاي خاص موضوع تبصره ماده (16) و بندهاي (ب)، (ج) و (د) ماده (38) اين قانون، صرفا در مراحل واردات، توليد و توزيع مجدد آن كالاها توسط واردكنندگان، توليدكنندگان و توزيع كنندگان آن، قابل كسر از مالياتهاي وصول شده و يا قابل استرداد به آنها خواهد بود. تبصره 5- آن قسمت از مالياتهاي ارزش افزوده پرداختي مؤديان كه طبق مقررات اين قانون قابل كسر از مالياتهاي وصول شده يا قابل استرداد نيست، جزء هزينه‌ هاي قابل قبول موضوع قانون مالياتهاي مستقيم محسوب ‌مي‌‌ شود. تبصره 6- مبالغ اضافه دريافتي از مؤديان بابت ماليات موضوع اين قانون، در صورتي كه ظرف سه ماه از تاريخ درخواست مؤدي مسترد نشود، مشمول خسارتي به ميزان دو درصد (2%) در ماه نسبت به مبلغ مورد استرداد و مدت تأخير خواهد بود. تبصره 7- مالياتهايي كه در موقع خريد كالاها و خدمات توسط شهردايها [شهرداريها] و دهياريها براي انجام وظايف و خدمات قانوني پرداخت ‌مي‌‌ گردد، طبق مقررات اين قانون، قابل تهاتر و يا استرداد خواهد بود.

مشخصات نسخه چاپی