تأمین اجتماعی

ماده26- از از قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران (1389/10/15)

به دولت اجازه داده می‎شود در راستای ایجاد ثبات، پایداری و تعادل بین منابع و مصارف صندوق های بازنشستگی نسبت به اصلاح ساختار این صندوق ها براساس اصول زیر اقدام قانونی را به عمل آورد.

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

الف)

1- کاهـش وابستگی این صندوق ها به کمک از محل بودجه عمومی دولت به استثناء سـهم قانونی دولت در حق بیمه در طول برنامه از طرق مختلف از جمله تنظیم عوامل مؤثر بر منابع و مصارف صندوق ها منطبق بر محاسبات بیمه ‎ ای، کاهش حمایت های غیربیمه ‎ ای صندوق ها و انتقال آن به نهادهای حمایتی، تقویت ساز و کارهای وصول به موقع حق بیمه ‎ ها و تقویت فعالیت های اقتصادی و سرمایه ‎ گذاری سودآور با اولویت سرمایه ‎ گذاری در بازار پول و سرمایه، به نحوی که سود سرمایه ‎ گذاری مورد نظر کمتر از سود اوراق مشارکت بانکی نباشد. 2- انجام هرگونه فعالیت بنگاه ‎ داری جدید برای صندوق های دولتی ممنوع است و موارد قبلی و موجود و نیز سهام مدیریتی که در ازاء مطالبات به صندوق ها واگذار می ‎ شود باید طی برنامه زمان بندی شده ‎ ای که به تصویب هیأت وزیران می ‎ رسد تا پایان اجرای برنامه با رعایت مقررات به بخش های خصوصی و تعاونی واگذار شود. 3- همچنین ایجاد هرگونه تعهد بیمه ‎ ای و بار مالی خارج از ارقام مقرر در جداول قوانین بودجه سنواتی برای صندوق ها ممنوع است. تعهدات تکلیف شده فقط در حدود ارقام مذکور قابل اجراء است.

تبصره-

دولت مجاز است نسبت به شرایط احراز، زمان بهره ‎ مندی، نظام امتیازبندی بازنشستگی (مشاغل غیرتخصصی)، تعیین مشاغل سخت و زیان ‎ آور، میزان و ترکیب نرخ حق بیمه، افزایش سنواتی و چگونگی اصلاح ساختار صندوق ها اقدام قانونی لازم را انجام دهد.

ب)

استفاده از روش های نوین در اداره و ارائه خدمات این صندوق ها از طرق مختلف از جمله تجدیدنظر در ساختار بیمه ‎ های اجتماعی، سازمان تأمین اجتماعی و صندوق های تابعه به ویژه صندوق بازنشستگی کشوری و اصلاح ساختار و تجهیز سایر صندوق های وابسته به دستگاه های اجرایی براساس اساسنامه دولت به نحوی که بر کاهش هزینه ‎ های سرباری نیروی انسانی از منابع بیمه و کاهش تصدی ‎ گری تأکید نماید.

مشخصات نسخه چاپی