تأمین اجتماعی

3- از قانون تامین اجتماعی (1354/04/03)

در صورت فوت بیمه شده ای که در ده سال آخر حیات خود حداقل حق بیمه یک سال کار، مشروط بر این که ظرف آخرین سال حیات حق بیمه 90 روز کار را پرداخت کرده باشد

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

تبصره 1-

بیمه شدگان مشمول قانون تأمین اجتماعی که قبل از تصویب این ماده واحده فوت شده و به هر علت در مورد آنان مستمری برقرار نشده است، حسب مورد مشمول شرایط مقرر در این بند یا تبصره 2 هستند.

تبصره 2-

چنانچه بیمه شده فاقد شرایط مقرر در این بند باشد ولی حداقل 20 سال حق بیمه مقرر را قبل از فوت پرداخت کرده باشد، بازماندگان وی از مستمری برخوردار خواهند شد. در تعیین متوسط مزد یا حقوق ماهانه مشمولان این تبصره برای محاسبه میزان مستمری، تبصره ماده 77 قانون تأمین اجتماعی ملاک عمل قرار می گیرد.

تبصره 3-

1- در صورت فوت بیمه شده ای که بین ده تا بیست سال سابقه پرداخت حق بیمه داشته باشد به بازماندگان وی به نسبت سنوات پرداخت حق بیمه بدون الزام به رعایت ماده (111) قانون تأمین اجتماعی و به نسبت سهام مقرر در ماده (83) همان قانون مستمری پرداخت می گردد. 2- بیمه شده ای که از تاریخ تصویب این قانون به بعد فوت می شود چنانچه سابقه پرداخت حق بیمه او از یک سال تا ده سال باشد به بازماندگان وی در ازاء هر سال سابقه پرداخت حق بیمه غرامت مقطوعی معادل یک ماه حداقل دستمزد کارگر عادی در زمان فوت به طور یکجا و به نسبت سهام مقرر در ماده(83) قانون تأمین اجتماعی پرداخت می شود. (در این خصوص قانون تعیین تکلیف تأمین اجتماعی اشخاصی که 10 سال و کمتر حق بیمه پرداخت کرده اند، در تاریخ 17/7/1392 به تصویب رسیده است که به موجب آن همسران و فرزندان بیمه شدگان متوفی امکان دریافت مستمری به نسبت سنوات پرداخت حق بیمه را خواهند داشت.) ( این بند این تبصره به موجب ردیف 65 جدول پیوست قانون فهرست احکام و قوانین نامعتبر در حوزه تأمین اجتماعی مصوب 2/8/1403 مجلس شورای اسلامی نامعتبر اعلام شده است . ) 4- در مواردی که بیمه شده بر اثر حادثه ناشی از کار یا بیماری های حرفه ای فوت نماید.

مشخصات نسخه چاپی