عدم ابطال اصلاحیه بخشنامه شماره 23 مستمریها به شماره 104351-5000 مورخ 24/11/1379 سازمان تأمین اجتماعی درخصوص لزوم شمول قانون کار بر زنان متقاضی بازنشستگی زنان کارگر در زمان درخواست بازنشستگی (1389/12/09) از عدم ابطال اصلاحیه بخشنامه شماره 23 مستمریها به شماره 104351-5000 مورخ 24/11/1379 سازمان تأمین اجتماعی درخصوص لزوم شمول قانون کار بر زنان متقاضی بازنشستگی زنان کارگر در زمان درخواست بازنشستگی

شاکی: خانم فریده اختراعی گردش کار: شاکی به موجب دادخواست تقدیمی اشعار داشته به موجب ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده 76 قانون تأمین اجتماعی 1354، مصوب 1/7/1376 مقرر گردیده: «زنان کارگر با داشتن 20 سال سابقه کار و 42 سال سن به شرط پرداخت حق بیمه با 20 روز حقوق می توانند بازنشسته شوند» لیکن سازمان تأمین اجتماعی در اصلاحیه بخشنامه شماره 104351/5000 مورخ 24/11/79 بازنشستگی زنان کارگر را به شمول قانون کار بر زنان متقاضی در زمان درخواست بازنشستگی منوط کرده است و به لحاظ مغایرت اصلاحیه بخشنامه شماره 23 مستمریها با متن ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده 76 قانون تأمین اجتماعی، ابطال آن را خواستار گردیده است. مشتکی عنه به موجب لایحه دفاعیه شماره 2171/710 مورخ 13/7/89 اعلام داشته است که کارگر در قانون کار تعریف شده است و کارگر به غیر از تابع قانون کار نداریم و طبیعی است کارگر بودن و تابع قانون کار بودن لازم و ملزوم یکدیگرند و ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مخصوص زنان کارگر است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان علی البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی نظر به اینکه حکم مقرر در تبصره ماده واحده قانون «الحاق بک تبصره به ماده 76 قانون تأمین اجتماعی سال 1354» مصوب 1/7/1376، ناظر بر بازنشستگی زنان کارگر می باشد و قانون کار نیز لزوماً بر کارگران حاکمیت دارد، بنابراین شرط مقرر در اصلاحیه بخشنامه شماره 23 مستمریهای سازمان تأمین اجتماعی به شماره 104351/5000 مورخ 24/11/79، مبنی بر اینکه متقاضیان به هنگام بازنشستگی یا ترک کار، باید مشمول قانون کار باشند، مغایرتی با قانون نداشته و قابل ابطال نیست.