ماده 1- از آیین نامه اجرایی بند (ت) ماده (4) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (فهرست تلفیقی مالیات حقوق و کسور بیمه) مصوب 1404,03,11 با اصلاحات و الحاقات بعدی (1404/03/11)

در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
1- وزارت: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی.
2- سازمان: سازمان امور مالیاتی کشور.
3- سازمان بیمه گر: سازمان و صندوق های فعال در قلمرو بیمه های اجتماعی قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی مصوب 1383 که نسبت به دریافت حق بیمه از واحدهای کسب و کار مطابق با قوانین و مقررات مربوط اقدام می نمایند.
4- سامانه: درگاه مشترک بیمه و مالیات، موضوع بند (ت) ماده (4) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403.
5- حق بیمه: وجوهی که به موجب تکالیف قانونی و تحت عناوینی نظیر حق‎بیمه یا کسور بازنشستگی توسط کارفرمای ذی ربط به سازمان های بیمه گر مربوط، جهت بهره مندی کارکنان بیمه شده از مزایای قانونی پرداخت می گردد.
6- مالیات: مالیات بر درآمد حقوق، موضوع فصل سوم از باب سوم قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی.
7- کارفرما: اشخاص حقیقی یا حقوقی دارای واحدهای کسب و کار که مکلف به کسر و پرداخت مالیات کارکنان خود به سازمان و حق بیمه واحد مربوط به سازمان بیمه گر ذی ربط می باشند.
8- کسب و کار: فعالیت های انتفاعی یا غیرانتفاعی اشخاص حقیقی یا حقوقی که از طریق اشتغال نیروی کار محقق می شود.
9- فهرست تلفیقی: فهرستی واحد که حاصل تلفیق فهرست موضوع ماده (86) قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی و صورت مزد و حقوق سازمان بیمه گر بوده و شامل عناوین و اقلام اطلاعاتی مورد نیاز سازمان و سازمان بیمه گر، بابت تعیین و وصول مالیات و حق بیمه می باشد. فهرست تلفیقی توسط سازمان در سامانه بارگذاری می شود.