تأمین اجتماعی

ماده 39- از از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران (1379/01/17)

به منظور فراهم کردن امکان افزایش خدمات قابل ارائه به بیمه شدگان و جلوگیری از بروز بحران مالی در سازمان های بیمه ای و تقویت بنیه مالی آنها اقدامات ذیل انجام می شود:

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

الف)

دولت مکلف است ضمن پرداخت تعهدات سالیانه خود به سازمان های بیمه ای و عدم ایجاد بدهی جدید تا پایان برنامه سوم، پنجاه درصد (50درصد) بدهی های خود به سازمان های مذکور را طبق تفاهم با آنان از محل واگذاری سهام شرکت های دولتی و اموال و دارائی های دولت و طرح های نیمه تمام متناسب با فعالیت آنها تأدیه کند.

ب)

در صورتی که نرخ رشد دستمزد اعلام شده کارگران در دو سال آخر خدمت آنها بیش از نرخ رشد طبیعی دستمزد کارگران بوده و با سال های قبل سازگار نباشد، مشروط بر آن که این افزایش دستمزد به دلیل ارتقای شغل نباشد، سازمان تأمین اجتماعی علاوه بر دریافت مابه التفاوت میزان کسور سهم کارگر و کارفرمابه نسبت دستمزد واقعی و دستمزد اعلام شده سال های قبل ازکار فرمای ذیربط، خسارات وارده بر سازمان را براساس آیین نامه ای که توسط وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و به تصویب هیأت وزیران می رسد از کارفرمایان اخذ خواهد کرد.

ج)

در طول برنامه سوم تبصره (3) ردیف (3) ماده واحد قانون تأمین اجتماعی مصوبه 27/7/1376 مجلس شورای اسلامی به شرح ذیل اصلاح می شود: 1- در صورت فوت بیمه شده ای که بین ده تا بیست سال سابقه پرداخت حق بیمه داشته باشد به بازماندگان وی به نسبت سنوات پرداخت حق بیمه بدون الزام به رعایت ماده (111) قانون تأمین اجتماعی و به نسبت سهام مقرر در ماده (83) همان قانون مستمری پرداخت می گردد. 2- بیمه شده ای که از تاریخ تصویب این قانون به بعد فوت می شود چنانچه سابقه پرداخت حق بیمه او از یک سال تا ده سال باشد به بازماندگان وی در ازاء هر سال سابقه پرداخت حق بیمه غرامت مقطوعی معادل یک ماه حداقل دستمزد کارگر عادی در زمان فوت بطور یکجا و به نسبت سهام مقرر در ماده (83) قانون تأمین اجتماعی پرداخت می شود.

مشخصات نسخه چاپی