تأمین اجتماعی

ماده 1- از آیین نامه اجرایی بند (د) ماده (28) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع کاهش معافیت کارفرمایان موضوع قانون معافیت از پرداخت سهم کارفرمایانی که حداکثر پنج نفر کارگر دارند) (1403/12/15)

در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

بندها و تبصره‌های زیرمجموعه

1- وزارت:

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی.

2- سازمان:

سازمان تأمین اجتماعی.

3- قانون:

قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403.

4- کارفرما:

شخص حقیقی یا حقوقی که بیمه شده به دستور یا به حساب او کار می کند.

5- کارگر:

کسی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می کند.

6- کارگاه:

محلی که بیمه شده به دستور کارفرما یا نماینده او در آنجا کار می کند و دارای شماره (کد) کارگاهی از سازمان می باشد.

7- درآمد سالانه:

درآمد اعلامی از سوی سازمان امور مالیاتی کشور براساس درآمد ابرازی کارفرما در اظهارنامه مالیاتی یا درآمد مندرج در کاربرگ موضوع تبصره ماده (100) قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی آن، که مبنای تعیین مالیات قطعی قرار می گیرد و یا احراز آن از طریق فهرست حق بیمه کارفرمایان و یا بازرسی دفاتر و یا کارگاهی توسط سازمان تأمین اجتماعی (موضوع ماده (47) قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354) انجام می شود.

8- کارگاه مشمول:

کارگاه های موضوع قانون معافیت از پرداخت سهم بیمه کارفرمایانی که حداکثر پنج نفر کارگر دارند مصوب 1361

مشخصات نسخه چاپی