کلاسه پرونده: هـ ع/92/25 تاریخ ارجاع: 14 بهمن 1392 شـاکــی: وکیل آقای محمود کرمی از شرکت مخابرات استان ایلام به مدیرعامل آقای محمود باقری « گردشکـار » خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع: شرکت مخابرات در سال 88 مطابق قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 86 به درخواست 25 نفر از کارکنان خود اقدام به قبول بازنشستگی پیش از موعد آنها نمود و سوابق خدمتی آنها را به سازمان تأمین اجتماعی اعلام و سازمان با محاسبه حق بیمه این افراد و افزودن سالیانه ده درصد به آن مبالغ مربوطه را دریافت نمود ولی متعاقب آن به جای محاسبه سنوات بر اساس سی سال سابقه خدمتی، اقدام به محاسبه سنوات بر اساس سالهای خدمتی آنها نموده است در حالی که سنوات ارفاقی حق بیمه کسر و به سازمان پرداخت شده است و مطابق ماده 77 قانون تأمین اجتماعی از سوی دیوان عدالت رأی به الزام سازمان به محاسبه مابه التفاوت بیمه پردازی بابت سنوات ارفاقی ظرف دو سال آخرین پرداخت حق بیمه آنها در برقراری بازنشستگی آنها نموده است ولی سازمان بر اساس مصوبه مورد ابطال برخلاف آرای هیأت عمومی دیوان اقدام نموده و از بازنشستگان مطالبات مابه التفاوت می نماید. مصوبه خلاف قانون و قابل ابطال است: 1 ـ عطف به ماسبق کرده است و اگر هم قابلیت اجرا داشته باشد برای آتی است نه گذشته 2 ـ سازمان قبلاً محاسبه و ده درصد افزایش سالیانه را دریافت کرده و اگر بیش از این بود شکات خود را بازنشسته نمی کردند. 3 ـ موضوع مربوط به زمانی بود که شرکت مخابرات دولتی بوده و بازنشستگی پیش از موعد نیز مشمول کارکنان دولت بود پس اگر مبلغی هم پرداخت نشده باید از دولت مطالبه نماید از شرکت مخابرات که یک شرکت خصوصی است. 4 ـ اگر بنا باشد هر یک از ادارات و سازمانها که از سازمان و ادارات و نهادهای دیگر هر ساله با تنظیم بخشنامه ای مطالباتی نمایند و به سالهای قبل سرایت دهند، دیگر جایی برای قوانین باقی نمی ماند. و با اخطار رفع نقص مقرر کرده اند که بخشنامه صادره با متن صریح ماده 4 قانون مدنی مخالف می باشد و نیز برخلاف رأی هیأت عمومی دیوان عدالت 674 – 4/10/91 می باشد. خلاصه مدافعات مشتکی عنه: در اجرای دادنامه 674 – 4/10/91 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مبادرت به صدور بخشنامه 3/53 مستمریها نموده و در ادامه حسب نامه 1068 / 92/5030 مورخ 1/3/92 در پاسخ به استعلام اداره کل استان آذربایجان شرقی تهیه و برای سایر ادارات کل استانها نیز ارسال و در خصوص موضوع مطروحه تعیین تکلیف نموده لذا عملاً بند 2 بخشنامه1/53 فاقد جنبه اجرایی می باشد. میزان مسترمی بازنشستگی وفق ماده 77 قانون تأمین اجتماعی و تبصره زیر آن انجام می گیرد و بر اساس بند 5 ماده 2 از حقوق و مزایای بیمه شده بواسطه اشتغال بکار وی حق بیمه کسر می گردد و حمایتهای قانونی نیز بر همین مبنا صورت می گیرد. سنوات ارفاقی برای اضافه شدن به سوابق اشتغال جهت بازنشستگی به فرد تعلق می گیرد و نمی توان آن را بعنوان اشتغال واقعی تلقی کرد. لذا از نظر سابقه پرداخت حق بیمه، همان لیست ارائه شده ملاک عمل در محاسبه مستمری بازنشستگی است و در سالهای آتی ( سنوات ارفاقی ) میزان حقوق و مزایای مستخدم مشخص نیست تا بر اساس آن مستمری موضوع ماده 77 قانون محاسبه گردد. صندوق تأمین اجتماعی مابه التفاوت حق بیمه سنوات ارفاقی را وفق مواد 5 و 6 آیین نامه اجرایی قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 26/12/86 آن هم با اعمال ضریب 1/1 درصد محاسبه می نماید در حالیکه در شرایط عادی می بایستی حق بیمه هرسال را بعلاوه درصد افزایش مقرر از ناحیه شورایعالی حقوق و دستمزد محاسبه و از کارفرما مطالبه نماید که این امر طی 5 سال سنوات ارفاقی هر سال با رقم متفاوتی افزایش می یابد و رأی 674 – 4/1/91 هیأت عمومی نیز مؤید آن است و پرداخت مستمری بر اساس میانگین دو سال 29 و 30 ( سنوات ارفاقی ) را برای بازنشستگان پیش از موعد خلاف قانون دانسته است و تمامی بازنشستگان مشمول قانون بازنشستگی پیش از موعد که قبل از دادنامه مذکور دارای رأی از شعب دیوان عدالت می باشند، مطابق آراء صادره مستمری خود را دریافت می دارند و قابل ذکر است که مفهوم شخصیت حقوقی شرکت مستقل از سهامداران است و تعهدات شرکت دولتی به عهده شرکت خصوصی منتفی است و شرکت مزبور بدلیل یاد شده نمی تواند از انجام تعهدات خودداری نماید و رأی وحدت رویه هیأت عمومی 706 – 16/10/92 مؤید آن است و دیون شرکت مخابرات از این حیث بر عهده شرکت خصوصی می باشد. نـظـریـه تـهـیـه کـنـنـده گـزارش: نظر به اینکه بخشنامه 1/53 مستمریها مربوط به مورخه 17/3/91 به شماره 2200/91/1000 می باشد و قبل از رأی هیأت عمومی 674 مورخ 4/10/91 می باشد و طرف شکایت نیز مقرر کرده است که کسانی که قبل از صدور دادنامه هیأت عمومی که از شعب دیوان رأی داشته باشند مطابق رأی صادره مستمری بازنشستگی پرداخت می شود. و مشخص نیست که بخشنامه 3/53 مستمریها مربوط به چه تاریخی است ؟ ( و ضمیمه لایحه جوابیه نیست ) و از طرف دیگر با توجه به اخطاریه های صادره که مطالبات سازمان از مخابرات از سال 88 تا پایان سال 90 و 91و92و93 که به حسب کارکنان متفاوت بوده و مطالبه نموده است ؟ و چرا می بایست کسانی که از شعب دیوان عدالت اداری رأی نداشته اند سازمان مطالبه مابه التفاوت نماید ؟ پس از رفع ابهامات مذکور اظهار نظر می شود و لذا دعوت نماینده ضروری بنظر می رسد. امضاء تهیه کننده گزارش: محمد آشورلو موضوع در جلسه مورخ.../.../... هیأت تخصصی بیمه، کار و کارگری و بازنشستگی مطرح، نظریه هیأت به شرح آتی اعلام می گردد. رأی هیأت تخصصی بیمه، کار و کارگری و بازنشستگی با عنایت به اینکه بخشنامه 1/53 مورخه 17/3/91 سازمان تأمین اجتماعی قبل از رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 674 بتاریخ 4/10/91 بوده و با صدور بخشنامه 3/53 که در راستای رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مزبور می باشد، موضوع ابطال بند 2 بخشنامه 1/53 مورخه 17/3/91 منتفی و قابل طرح در هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نمی باشد رأی صادره ظرف مدت 20 روز از تاریخ صدور توسط رئیس دیوان و یا 10 نفر از قضات قابل اعتراض و رسیدگی در هیأت عمومی دیوان عدالت اداری می باشد.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی