شاکی: آقایان نبی اله احمدلو، محمدعلی حسن آبادی و سیدمرتضی موسوی گردش کار: آقایان نبی اله احمدلو، محمدعلی حسن آبادی و سیدمرتضی موسوی به موجب لوایح جداگانه ای که به شماره های 681-18/4/1391 و 729-20/4/1391 ثبت دفتر اندیکاتور هیأت عمومی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده اند که در خصوص الزام سازمان تأمین اجتماعی به بازنشستگی دادخواهان به لحاظ اشتغال در مشاغل سخت و زیان آور، شعب دیوان عدالت اداری آراء معارضی صادر کرده اند. حسب محتویات پرونده ها شغل دادخواهان ابتداءً در هیأتهای بدوی و تجدیدنظر استانی تشخیص مشاغل سخت و زیان آور، سخت و زیان آور شناخته نشده است. لکن متعاقباً هیأتهای مذکور مشاغل دادخواهان را سخت و زیان آور شناخته اند و سازمان تأمین اجتماعی با لحاظ نظریه قبلی هیأتهای یاد شده و نظریه شورای عالی حفاظت فنی در خصوص موضوع مبنی بر عدم تأیید مشاغل دادخواهان در زمره مشاغل سخت و زیان آور، از بازنشستگی آنان بر اساس اشتغال در مشاغل سخت و زیان آور خودداری کرده است. با توجه به مراتب، اعلام کنندگان تعارض رفع تعارض و صدور رأی وحدت رویه را خواستار شده اند. گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است: الف: شعبه دوازدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9009980900031634 با موضوع دادخواست آقای محمدحسن آبادی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی استان مرکزی و به خواسته الزام سازمان بازنشستگی به لحاظ اشتغال به مشاغل سخت و زیان آور، به موجب دادنامه شماره 9009970901202006- 27/10/1390، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است: در خصوص شکایت آقای محمدعلی حسن آبادی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی شعبه یک اراک به خواسته عدم تأیید سختی کار و شغل زیان آور به شرح دادخواست، نظر به این که سازمان تأمین اجتماعی با ارائه مدارک به پیوست لایحه اعلام کرده است، شاکی از آذر ماه 1369 تا تیر ماه 1390 در شرکت هپکو اشتغال به کار داشته و مشاغل وی در شرکت موصوف لوله کشی و جوشکار 1 و 2 بوده است و کمیته استانی مشاغل وی را برابر نظریه مورخ 8/10/1381 به عنوان سخت و زیان آور تأیید نکرده است. لیکن نامبرده بعد از حدود 8 سال با کتمان رأی قبلی کمیته استانی مجدداً تقاضای بررسی و احراز اشتغال را تکمیل و به کمیته استانی تحویل داده است کمیته یاد شده بدون اطلاع قبلی نظریه مورخ 5/2/1390 را که تأیید مشاغل سخت و زیان آور بوده تأیید کرده است، فاقد منشاء حقوقیواثر و اعتبار قانونی است با توجه به محتویات پرونده و دفاعیات خوانده و عدم مشاهده نقض مقررات شکایت نامبرده وارد تشخیص نمی دهدو علی هذا به رد آن حکم صادر و اعلام می کند. رأی دیوان قطعی است. ب: شعبه پانزدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرنده شماره 8909980900088064 با موضوع دادخواست آقای یحیی رحیمی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی استان مرکزی و به خواسته الزام سازمان بازنشستگی به لحاظ اشتغال به مشاغل سخت و زیان آور، به موجب دادنامه شماره 9009970901501415- 28/4/1390، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است: نظر به این که با توجه به گزارش سازمان تأمین اجتماعی و نظریه شورای عالی حفاظت فنی کشور مشاغل وی را سخت و زیان آور ندانسته که شاکی با طرح مشاغل در کمیته استانی که کمیته مذکور از نظریه شورای عالی حفاظت فنی مطلع نبوده در تاریخ 4/8/1389 مشاغل وی را سخت و زیان آور تشخیص داده، نظر به این که کمیته مذکور با توجه به سابقه رسیدگی نمی توانسته است قبل از نقض رأی شورای عالی حفاظت فنی کشور اظهار نظر کند. لذا نظریه کمیته استانی با وجود اعتبار نظریه شورای عالی حفاظت فنی قابلیت استناد نداشته، در وضعیت موجود قرار رد صادر و اعلام می شود. رأی دیوان قطعی است. ج: شعبه هفدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 8909980900074232 با موضوع دادخواست آقای سیدمرتضی موسوی فرد به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی استان مرکزی و به خواسته الزام سازمان تأمین اجتماعی به بازنشستگی به لحاظ اشتغال به مشاغل سخت و زیان آور، به موجب دادنامه شماره 9009970901700270- 27/1/1390، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است: شاکی طی دادخواستی خواستار ابطال نامه ونظریه سازمان مبنی بر عدم تأیید سختی مشاغل شاکی و بازنشستگی پیش از موعد به جهت اشتغال به مشاغل سخت و زیان آور شده است که با عنایت به محتویات پرونده من جمله لایحه شماره 979/100- 17/1/1390 مدیرکل تأمین اجتماعی استان مرکزی و مستندات ابرازی نظر به این که شورای عالی حفاظت قبلاً مشاغل شاکی را سخت و زیان آور ندانسته و قبل از ابطال نظریه سابق اقدامی در جهت پذیرش نظریه بعدی کمیته استانی میسور نیست، بنابراین مشارالیه بدواً می باید نسبت به ابطال نظریه سابق شورا اقدام کند. بنابراین در وضعیت موجود شکایت مطروح قابل استماع نیست قرار رد شکایت صادر و اعلام می شود. رأی دیوان قطعی است. د: شعبه شانزدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9009980900033249 با موضوع دادخواست آقای عزت اله الطافی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی استان مرکزی و به خواسته الزام سازمان تأمین اجتماعی به بازنشستگی به لحاظ اشتغال به مشاغل سخت و زیان آور، به موجب دادنامه شماره 9009970901602571- 22/9/1390، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است: در خصوص شکایت شاکی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی اراک به خواسته تأیید سختی کار و شغل زیان آور شعبه پس از بررسی و مطالعه دادخواست و ضمایم و پاسخ مشتکی عنه، هر چند که تأمین اجتماعی مدعی است که در سال 1381 کمیته استانی بررسی مشاغل سخت و زیان آور مشاغل شاکی را سخت و زیان آور ندانسته لکن با بررسی مشاغل در نظریه مورخ 2/1390 مشخص می شود که نوع مشاغل در هر دو نظریه بعضاً متفاوت است و نظریه اخیر کمیته استانی منطبق با مقررات است. لذا به وارد دانستن شکایت شاکی حکم صادر و اعلام می شود. رأی دیوان قطعی است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رأی مبادرت می کند. رأی هیأت عمومی اولاً: تعارض در آراء محرز است. ثانیاً: مطابق ماده 8 آیین نامه اجرایی ماده واحده قانون اصلاح تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 22/12/1380، مصوب 26/12/1385 هیأت وزیران، تطبیق و تشخیص مشاغل سخت و زیان آور بر اساس ضوابط و سیاستگذاری های شورای عالی حفاظت فنی در صلاحیت کمیته های بدوی و تجدیدنظر استانی تعیین شده است. بنابراین تصمیمات کمیته های مذکور بدون تغییر در عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و بیولوژیکی محیط کار مصرح در قانون اصلاح تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 22/12/1380، قطعی است و در مواردی که شرایط محیط کار به شرح مذکور تغییر کند، اتخاذ تصمیم مجدد توسط کمیته های بدوی و تجدیدنظر استانی موضوع ماده 7 آیین نامه صدرالذکر از زمان حصول شرایط جدید منعی ندارد. نظر به این که در پرونده های موضوع تعارض، کمیته های بدوی و تجدیدنظر استانی بدواً مشاغل شکات را در زمره مشاغل سخت و زیان آور تلقی نکرده اند ولیکن متعاقباً کمیته های مذکور در ایامی که پیش از این مشاغل شکات سخت و زیان آور شناخته نشده بود، مجدداً مشاغل آنها در ایام سابق را سخت و زیان آور شناخته اند از این حیث که اتخاذ تصمیم در خصوص آن ایام قبلاً به عمل آمده بوده وجاهت قانونی نداشته است و آراء شعب 17 و 15 و 12 دیوان عدالت اداری به شرح مندرج در گردش کار [که با عدم ترتیب اثر به نظر مؤخر کمیته های بدوی و تجدیدنظر استانی نسبت به موارد اظهار نظر شده قبلی، شکایت شکات مبنی بر الزام سازمان تأمین اجتماعی به بازنشستگی بر اساس مشاغل سخت و زیان آور را وارد ندانسته اند] صحیح و موافق مقررات است. این رأی به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.
مرکز قوانین گزیتانسخه آماده ارائه و بایگانی