سیاست های کلی نظام درمورد برنامه سوم توسعه جمهوری اسلامی ایران

سیاست‎های کلی نظام درمورد برنامه سوم توسعه جمهوری اسلامی ایران

سیاست

‎

های کلی برنامه سوم توسعه

فصل 1) اقتصادی

1ـ تمرکز دادن همه فعالیت‌های مربوط به رشد و توسعة اقتصادی به سمت و سوی «عدالت اجتماعی» و کاهش فاصله میان درآمدهای طبقات، رفع محرومیت از قشرهای کم‌درآمد.

2ـ ایجاد نظام جامع تأمین اجتماعی برای حمایت از حقوق محرومان و مستضعفان و مبارزه با فقر و حمایت از نهادهای عمومی و مؤسسات و خیریه‌های مردمی با رعایت ملاحظات دینی و انقلابی.

3ـ تلاش برای مهار تورم و حفظ قدرت خرید گروه‌های متوسط و کم‌درآمد جامعه و کمک به سرمایه‌گذاری و ایجاد اشتغال برای آنان.

4ـ اصلاح نظام مالیاتی در جهت برقراری عدالت در گرفتن مالیات، توجه به ضرورت تولید و سرمایه

‎

گذاری

‎

های تولیدی، و ایجاد انگیزه

‎

های مردمی در پرداختن مالیات و افزایش نسبت مالیات در درآمدهای دولت.

5ـ اهتمام به توسعه و عمران روستاها و توجه ویژه به معیشت روستاییان.

6ـ فراهم آوردن زمینه

‎

های اشتغال بیشتر با ایجاد انگیزه

‎

های مناسب و حمایت و تشویق سرمایه

‎

گذاری و کارآفرینی و توسعة فعالیت

‎

های اشتغال

‎

زا در جهت کاهش بیکاری، به خصوص در بخش

‎

های کشاورزی و صنایع تبدیلی و کارگاه

‎

های متوسط و کوچک.

7ـ اصلاح مقرراتی

‎

که انحصارهایی در فعالیت

‎

های اقتصادی به وجود آورده یا خواهد آورد با رعایت موارد پیش

‎

بینی شده در قانون اساسی و مصالح کشور.

8ـ عدم ترجیح بخش

‎

های دولتی و عمومی که فعالیت اقتصادی دارند نسبت به بخش

‎

های خصوصی و تعاونی در برخورداری از امتیازات و دسترسی به اطلاعات.

9ـ رعایت مندرجات بند 8 از سیاست

‎

های برنامه دوم در امر واگذاری مؤسسات اقتصادی دولت به بخش

‎

های تعاونی و خصوصی.

10ـ حفظ امنیت سرمایه

‎

گذاری، و ارج نهادن به سازندگی و کارآفرینی، و حفظ حرمت دارایی

‎

های ناشی از راه

‎

های قانونی و مشروع.

11ـ برنامه

‎

ریزی جامع برای دستیابی به جهش در صادرات غیرنفتی، و کاستن از تکیه بر درآمدهای حاصل از صادرات نفت خام.

12ـ استفادة مطلوب از موقعیت و مزیت جغرافیایی کشور به ویژه در امر بازرگانی.

13ـ فراهم ساختن امنیت غذایی و خودکفایی در کالاهای اساسی، بوسیلة افزایش تولید داخلی به ویژه در زمینة کشاورزی.

14ـ اصلاح نظام پولی و سامان بخشیدن به بازارهای مالی کشور در جهت: حفظ ارزش پول ملی، و تجهیزات منابع مالی برای سرمایه

‎

گذاری مولد و اشتغال

‎

آفرین.

15ـ رعایت دقیق منافع ملی و اصول قانون اساسی و پرهیز از سلطة بیگانگان در جذب منابع خارجی.

16ـ آموزش و بازآموزی نیروی انسانی در سطوح گوناگون، برای پاسخگویی به نیاز بنگاه

‎

های اقتصادی، و فراهم ساختن مهارت

‎

ها و تخصص

‎

های لازم در همة سطوح.

فصل 2) فرهنگی:

17ـ‌ اعتلاء و عمق بخشیدن به معرفت و بصیرت دینی و قرآنی، و تحکیم فکری و علمی ارزش

‎

های انقلاب اسلامی، و مقابله با تهاجم فرهنگی بیگانه.

18ـ زنده و نمایان نگاه

‎

داشتن اندیشة دینی و سیاسی حضرت امام خمینی «رحمه

‎

الله علیه» در همة سیاست

‎‎

گذاری

‎

ها و برنامه

‎

ریزی

‎

ها، و برجسته کردن نقش آن به عنوان یک معیار اساسی.

19ـ رعایت آراستگی سیمای جامعه و کشور و محیط سازندگی به ارزش

‎

های اسلامی و انقلابی.

20ـ جهت

‎

دهی رسانه

‎

ها بخصوص صدا و سیما به سمت سالم

‎

سازی فضای عمومی و رشد آگاهی

‎‎

ها و فضایل اخلاقی و اطلاع

‎

رسانی صحیح و تحقق سیاست

‎

های کلی برنامة توسعه.

21ـ توجه به پرورش و شکوفایی استعداد

‎

ها، تشویق خلاقیت

‎

ها و نوآوری

‎

های علمی، تقویت امر پژوهش و بالا بردن توان علمی و فناوری کشور.

22ـ معرفی و ترویج فرهنگ و ارزش

‎

های والای اسلام و ایران اسلامی به جهانیان و تبیین شخصیت و مبانی سیاسی و فکری امام خمینی «رحمت

‎

الله علیه» به آنان و توجه به تجربة دیگر کشورها ـ به ویژه کشورهایی که مشترکات بیشتری با ما دارند ـ در برنامة توسعه و شناسایی نکاتی که به موفقیت یا ناکامی آنان انجامیده است.

فصل 3) اجتماعی، سیاسی، دفاعی و امنیتی

23ـ گسترش و عمق بخشیدن روحیة تعاون و مشارکت عمومی، و بهره‌مند ساختن دولت از همدلی و توانایی

‎

های عظیم مردم.

24ـ اهتمام به موضوع «جوانان» ایجاد زمینه‌های مساعد برای پیشرفت معنوی و علمی و مسئولیت‌پذیری، و تلاش برای رفع دغدغه‌هایی از قبیل ازدواج‌ و آیندة شغلی و علمی آن.

25ـ تقویت نهاد خانواده و جایگاه زن در آن و در صحنه

‎

های اجتماعی، و استیفای حقوق شرعی و قانونی بانوان در همة عرصه‌ها، و توجه ویژه به نقش سازندة آنان.

26ـ اولویت دادن به ایثارگران انقلاب اسلامی در عرضة منابع مالی و فرصت

‎

ها و امکانات دولتی در صحنه‌های مختلف فرهنگی و اقتصادی.

27ـ اهتمام به نظم، قانون

‎

گرایی، روحیه کار و تلاش، خوداتکایی، قناعت و پرهیز از اسراف و تبذیر در سطح جامعه، به ویژه در کارگزاران و مسئولان نظام و مبارزه با فساد.

28ـ اصلاح نظام اداری در جهت: افزایش تحرک و کارایی، بهبود خدمت

‎

رسانی به مردم، تأمین کرامت و معیشت کارکنان، به کارگیری مدیران لایق و امین و تأمین شغلی آنان، حذف یا ادغام مدیریت

‎

های موازی، تأکید بر تمرکززدایی در حوزه

‎

های اداری و اجرایی، پیش

‎

گیری از فساد اداری و مبارزه با آن، و تنظیم قوانین مورد نیاز

29ـ تقویت و کارآمد کردن نظام بازرسی و نظارت، و اصلاح قوانین و مقررات در جهت رفع تداخل میان وظایف نهادهای نظارتی و بازرسی.

30ـ آمایش سرزمین به عنوان چارچوب بلندمدت در برنامه

‎

ریزی

‎

ها مبتنی بر اصول ذیل:

ـ ملاحظات امنیتی و دفاعی.

ـ کارآیی و بازدهی اقتصادی.

ـ وحدت و یکپارچگی سرزمین.

ـ گسترش عدالت اجتماعی و تعادل

‎

های منطقه

‎

ای.

ـ حفاظت محیط زیست و احیای منابع طبیعی.

ـ حفظ هویت اسلامی، ایرانی و حراست از میراث فرهنگی.

ـ تسهیل و تنظیم روابط درونی و بیرونی اقتصاد کشور.

ـ توجه به توسعة متکی بر منابع داخلی و رفع محرومیت خصوصاً در مناطق روستایی کشور.

31ـ ثبات در سیاست خارجی بر اساس اصول: عزت، حکمت و مصلحت و تعقیب هدف

‎

های زیر:

ـ گسترش همکاری

‎

های دوجانبه و منطقه

‎

ای و بین

‎

المللی.

ـ ادامة پرهیز از تشنج در روابط با کشورهای غیرمتخاصم.

ـ بهره

‎

گیری از روابط برای افزایش توان ملی.

ـ مقابله با افزون

‎

خواهی و اقدام متجاوزانه در روابط خارجی.

ـ تلاش برای رهایی منطقه از حضور نظامی بیگانگان.

ـ مقابله با تک

‎

قطبی شدن جهان.

ـ حمایت از مسلمانان و ملت

‎

های مظلوم و مستضعف.

ـ تلاش برای ایجاد نزدیکی بیشتر میان کشورهای اسلامی.

ـ تلاش برای اصلاح ساختار سازمان ملل.

32ـ افزایش اقتدار دفاعی و امنیتی و انتظامی به منظور بازدارندگی و پاسخگویی موثر به تهدیدها، و تأمین منافع ملی و امنیت عمومی، و پشتیبانی از سیاست خارجی و گسترش صلح و ثبات و امنیت در منطقه با بهره

‎

گیری از همة امکانات.

33ـ توجه جدی در تخصیص منابع، به وظایف مربوط به اعمال حاکمیت دولت، بهبود امنیت عمومی و پیشگیری و مقابلة موثر با جرائم و مفاسد اجتماعی و امنیتی از طریق تقویت و هماهنگی دستگاه

‎

های قضایی، امنیتی و انتظامی.

34ـ بهبود و تکمیل سازمانی و توزیع جغرافیایی نیروهای مسلح، متناسب با اندازه و نوع تهدیدها و آمایش سرزمین.

35ـ تقویت و توسعه و نوسازی صنایع دفاعی کشور با تأکید بر گسترش تحقیقات و سرعت دادن به انتقال فناوری‏

‎‎

های پیشرفته.

36ـ توجه ویژه به حضور و سهم نیروهای مردمی در استقرار امنیت و دفاع از کشور و انقلاب با تقویت کمی و کیفی بسیج مستضعفین.

مجمع تشخیص مصلحت نظام

سیاست‎های کلی نظام درمورد برنامه سوم توسعه جمهوری اسلامی ایران

تاریخ ثبت

۱۲ اردیبهشت ۱۳۷۸

ارگان صادر کننده

مجمع تشخیص مصلحت نظام

سازمان مرتبط

...

شماره بخشنامه

...

سیاست

‎

های کلی برنامه سوم توسعه

فصل 1) اقتصادی

1ـ تمرکز دادن همه فعالیت‌های مربوط به رشد و توسعة اقتصادی به سمت و سوی «عدالت اجتماعی» و کاهش فاصله میان درآمدهای طبقات، رفع محرومیت از قشرهای کم‌درآمد.

2ـ ایجاد نظام جامع تأمین اجتماعی برای حمایت از حقوق محرومان و مستضعفان و مبارزه با فقر و حمایت از نهادهای عمومی و مؤسسات و خیریه‌های مردمی با رعایت ملاحظات دینی و انقلابی.

3ـ تلاش برای مهار تورم و حفظ قدرت خرید گروه‌های متوسط و کم‌درآمد جامعه و کمک به سرمایه‌گذاری و ایجاد اشتغال برای آنان.

4ـ اصلاح نظام مالیاتی در جهت برقراری عدالت در گرفتن مالیات، توجه به ضرورت تولید و سرمایه

‎

گذاری

‎

های تولیدی، و ایجاد انگیزه

‎

های مردمی در پرداختن مالیات و افزایش نسبت مالیات در درآمدهای دولت.

5ـ اهتمام به توسعه و عمران روستاها و توجه ویژه به معیشت روستاییان.

6ـ فراهم آوردن زمینه

‎

های اشتغال بیشتر با ایجاد انگیزه

‎

های مناسب و حمایت و تشویق سرمایه

‎

گذاری و کارآفرینی و توسعة فعالیت

‎

های اشتغال

‎

زا در جهت کاهش بیکاری، به خصوص در بخش

‎

های کشاورزی و صنایع تبدیلی و کارگاه

‎

های متوسط و کوچک.

7ـ اصلاح مقرراتی

‎

که انحصارهایی در فعالیت

‎

های اقتصادی به وجود آورده یا خواهد آورد با رعایت موارد پیش

‎

بینی شده در قانون اساسی و مصالح کشور.

8ـ عدم ترجیح بخش

‎

های دولتی و عمومی که فعالیت اقتصادی دارند نسبت به بخش

‎

های خصوصی و تعاونی در برخورداری از امتیازات و دسترسی به اطلاعات.

9ـ رعایت مندرجات بند 8 از سیاست

‎

های برنامه دوم در امر واگذاری مؤسسات اقتصادی دولت به بخش

‎

های تعاونی و خصوصی.

10ـ حفظ امنیت سرمایه

‎

گذاری، و ارج نهادن به سازندگی و کارآفرینی، و حفظ حرمت دارایی

‎

های ناشی از راه

‎

های قانونی و مشروع.

11ـ برنامه

‎

ریزی جامع برای دستیابی به جهش در صادرات غیرنفتی، و کاستن از تکیه بر درآمدهای حاصل از صادرات نفت خام.

12ـ استفادة مطلوب از موقعیت و مزیت جغرافیایی کشور به ویژه در امر بازرگانی.

13ـ فراهم ساختن امنیت غذایی و خودکفایی در کالاهای اساسی، بوسیلة افزایش تولید داخلی به ویژه در زمینة کشاورزی.

14ـ اصلاح نظام پولی و سامان بخشیدن به بازارهای مالی کشور در جهت: حفظ ارزش پول ملی، و تجهیزات منابع مالی برای سرمایه

‎

گذاری مولد و اشتغال

‎

آفرین.

15ـ رعایت دقیق منافع ملی و اصول قانون اساسی و پرهیز از سلطة بیگانگان در جذب منابع خارجی.

16ـ آموزش و بازآموزی نیروی انسانی در سطوح گوناگون، برای پاسخگویی به نیاز بنگاه

‎

های اقتصادی، و فراهم ساختن مهارت

‎

ها و تخصص

‎

های لازم در همة سطوح.

فصل 2) فرهنگی:

17ـ‌ اعتلاء و عمق بخشیدن به معرفت و بصیرت دینی و قرآنی، و تحکیم فکری و علمی ارزش

‎

های انقلاب اسلامی، و مقابله با تهاجم فرهنگی بیگانه.

18ـ زنده و نمایان نگاه

‎

داشتن اندیشة دینی و سیاسی حضرت امام خمینی «رحمه

‎

الله علیه» در همة سیاست

‎‎

گذاری

‎

ها و برنامه

‎

ریزی

‎

ها، و برجسته کردن نقش آن به عنوان یک معیار اساسی.

19ـ رعایت آراستگی سیمای جامعه و کشور و محیط سازندگی به ارزش

‎

های اسلامی و انقلابی.

20ـ جهت

‎

دهی رسانه

‎

ها بخصوص صدا و سیما به سمت سالم

‎

سازی فضای عمومی و رشد آگاهی

‎‎

ها و فضایل اخلاقی و اطلاع

‎

رسانی صحیح و تحقق سیاست

‎

های کلی برنامة توسعه.

21ـ توجه به پرورش و شکوفایی استعداد

‎

ها، تشویق خلاقیت

‎

ها و نوآوری

‎

های علمی، تقویت امر پژوهش و بالا بردن توان علمی و فناوری کشور.

22ـ معرفی و ترویج فرهنگ و ارزش

‎

های والای اسلام و ایران اسلامی به جهانیان و تبیین شخصیت و مبانی سیاسی و فکری امام خمینی «رحمت

‎

الله علیه» به آنان و توجه به تجربة دیگر کشورها ـ به ویژه کشورهایی که مشترکات بیشتری با ما دارند ـ در برنامة توسعه و شناسایی نکاتی که به موفقیت یا ناکامی آنان انجامیده است.

فصل 3) اجتماعی، سیاسی، دفاعی و امنیتی

23ـ گسترش و عمق بخشیدن روحیة تعاون و مشارکت عمومی، و بهره‌مند ساختن دولت از همدلی و توانایی

‎

های عظیم مردم.

24ـ اهتمام به موضوع «جوانان» ایجاد زمینه‌های مساعد برای پیشرفت معنوی و علمی و مسئولیت‌پذیری، و تلاش برای رفع دغدغه‌هایی از قبیل ازدواج‌ و آیندة شغلی و علمی آن.

25ـ تقویت نهاد خانواده و جایگاه زن در آن و در صحنه

‎

های اجتماعی، و استیفای حقوق شرعی و قانونی بانوان در همة عرصه‌ها، و توجه ویژه به نقش سازندة آنان.

26ـ اولویت دادن به ایثارگران انقلاب اسلامی در عرضة منابع مالی و فرصت

‎

ها و امکانات دولتی در صحنه‌های مختلف فرهنگی و اقتصادی.

27ـ اهتمام به نظم، قانون

‎

گرایی، روحیه کار و تلاش، خوداتکایی، قناعت و پرهیز از اسراف و تبذیر در سطح جامعه، به ویژه در کارگزاران و مسئولان نظام و مبارزه با فساد.

28ـ اصلاح نظام اداری در جهت: افزایش تحرک و کارایی، بهبود خدمت

‎

رسانی به مردم، تأمین کرامت و معیشت کارکنان، به کارگیری مدیران لایق و امین و تأمین شغلی آنان، حذف یا ادغام مدیریت

‎

های موازی، تأکید بر تمرکززدایی در حوزه

‎

های اداری و اجرایی، پیش

‎

گیری از فساد اداری و مبارزه با آن، و تنظیم قوانین مورد نیاز

29ـ تقویت و کارآمد کردن نظام بازرسی و نظارت، و اصلاح قوانین و مقررات در جهت رفع تداخل میان وظایف نهادهای نظارتی و بازرسی.

30ـ آمایش سرزمین به عنوان چارچوب بلندمدت در برنامه

‎

ریزی

‎

ها مبتنی بر اصول ذیل:

ـ ملاحظات امنیتی و دفاعی.

ـ کارآیی و بازدهی اقتصادی.

ـ وحدت و یکپارچگی سرزمین.

ـ گسترش عدالت اجتماعی و تعادل

‎

های منطقه

‎

ای.

ـ حفاظت محیط زیست و احیای منابع طبیعی.

ـ حفظ هویت اسلامی، ایرانی و حراست از میراث فرهنگی.

ـ تسهیل و تنظیم روابط درونی و بیرونی اقتصاد کشور.

ـ توجه به توسعة متکی بر منابع داخلی و رفع محرومیت خصوصاً در مناطق روستایی کشور.

31ـ ثبات در سیاست خارجی بر اساس اصول: عزت، حکمت و مصلحت و تعقیب هدف

‎

های زیر:

ـ گسترش همکاری

‎

های دوجانبه و منطقه

‎

ای و بین

‎

المللی.

ـ ادامة پرهیز از تشنج در روابط با کشورهای غیرمتخاصم.

ـ بهره

‎

گیری از روابط برای افزایش توان ملی.

ـ مقابله با افزون

‎

خواهی و اقدام متجاوزانه در روابط خارجی.

ـ تلاش برای رهایی منطقه از حضور نظامی بیگانگان.

ـ مقابله با تک

‎

قطبی شدن جهان.

ـ حمایت از مسلمانان و ملت

‎

های مظلوم و مستضعف.

ـ تلاش برای ایجاد نزدیکی بیشتر میان کشورهای اسلامی.

ـ تلاش برای اصلاح ساختار سازمان ملل.

32ـ افزایش اقتدار دفاعی و امنیتی و انتظامی به منظور بازدارندگی و پاسخگویی موثر به تهدیدها، و تأمین منافع ملی و امنیت عمومی، و پشتیبانی از سیاست خارجی و گسترش صلح و ثبات و امنیت در منطقه با بهره

‎

گیری از همة امکانات.

33ـ توجه جدی در تخصیص منابع، به وظایف مربوط به اعمال حاکمیت دولت، بهبود امنیت عمومی و پیشگیری و مقابلة موثر با جرائم و مفاسد اجتماعی و امنیتی از طریق تقویت و هماهنگی دستگاه

‎

های قضایی، امنیتی و انتظامی.

34ـ بهبود و تکمیل سازمانی و توزیع جغرافیایی نیروهای مسلح، متناسب با اندازه و نوع تهدیدها و آمایش سرزمین.

35ـ تقویت و توسعه و نوسازی صنایع دفاعی کشور با تأکید بر گسترش تحقیقات و سرعت دادن به انتقال فناوری‏

‎‎

های پیشرفته.

36ـ توجه ویژه به حضور و سهم نیروهای مردمی در استقرار امنیت و دفاع از کشور و انقلاب با تقویت کمی و کیفی بسیج مستضعفین.